15 June 2017

சமரச முயற்சி

வடமாகாண சபை முதலமைச்சர் சீ.வி.விக்னேஸ்வரனுக்கு எதிராக நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம் ஆளுநரிடம் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட பின்னர் ஏற்பட்ட அரசியல் குழப்பநிலையை சமரச முயற்சிகளுடன் சுமுகமாக்குவதற்கான நடவடிக்கைகள் நேற்று முன்னெடுக்கப்பட்டிருந்தன. முதலமைச்சருக்கு எதிரான நம்பிக்கை யில்லா தீர்மானத்தை மீளப்பெற்றுக் கொள்வது  தொடர்பான சமரசப் பேச்சுக்கள் இடம்பெற்றன.
தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவரும், எதிர்க்கட்சித் தலைவருமான இரா.சம்பந்தனுக்கும், வடமாகாண முதலமைச்சர் சீ.வி.விக்னேஸ்வரனுக்கும் இடையில் நீண்டநேர தொலைபேசி கலந்துரையாடலொன்று இடம்பெற்றிருந்ததுடன், இரு தரப்பினருக்கும் இடையில் சுமுகநிலைமையை ஏற்படுத்த கூட்டமைப்பின் பங்காளிக் கட்சியான புளொட் கட்சியின் தலைவர் த.சித்தார்த்தன் மத்தியஸ்த முயற்சிகளில் இறங்கியிருந்தார். நேற்று முற்பகல் 11 மணியிலிருந்து சுமார் ஒரு மணித்தியாலம் சம்பந்தனுக்கும், விக்னேஸ்வரனுக்கும் இடையில் தொலைபேசி உரை யாடல் இடம்பெற்றுள்ளது. இதன்போது, இரண்டு மாகாணசபை அமைச்சர்களுக்கு வழங்கப்படும் ஒரு மாதகால விடுமுறையை இரத்துச் செய்யுமாறு சம்பந்தன் கோரியுள்ளார்.
இரு அமைச்சர்களும் உரிய உத்தரவாதங்களை வழங்கினால் ஒரு மாதகால விடுமுறை என்ற விடயத்தை மாத்திரம் இரத்துச் செய்ய முடியும். எனினும், மக்களுக்கு சேவைசெய்ய வந்தவன் என்ற வகையில் விசாரணைகளை நடத்தும் செயற்பாடு இடைநிறுத்தப்படாது என தான் பதிலளித்திருந்ததாக முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரன் சுட்டிக்காட்டினார்.
முதலமைச்சருக்கு எதிராக நம்பிக்கையில்லா தீர்மானமொன்று தமிழரசுக் கட்சியைச் சேர்ந்த 21 உறுப்பினர்களின் பெயருடன் நேற்றுமுன்தினம் இரவு, அவசர அவசரமாக வடமாகாண ஆளுநர் ரெஜினோல்ட் குரேயிடம் கையளிக்கப்பட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பில் பிளவு ஏற்பட்டது.
முதல்வருக்கு ஆதரவான அணி மற்றும் தமிழரசுக் கட்சிக்கு ஆதரவான அணி என இரு அணிகள் உருவாகியதுடன் அரசியல் குழப்ப நிலையொன்று தோன்றியது. நேற்றுக் காலை முதல் கூட்டமைப்பின் பங்காளிக் கட்சிகள் தனித்தனியே கூடி இதுபற்றி ஆராய்ந்ததுடன், தமிழரசுக் கட்சி தலைவர் மாவை சேனாதிராஜா தலைமையில் நீண்டநேரம் கூடி ஆராய்ந்தது.
இதில் கலந்துகொள்வதற்காக இரா.சம்பந்தனும் நேற்று மாலை யாழ்ப்பாணம் சென்றிருந்தார். ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் மற்றும் கஜேந்திரகுமார் தலைமையிலான கட்சி என்பன தனித்தனியான ஊடகவியலாளர்கள் சந்திப்பை நடத்தி முதலமைச்சருக்கு ஆதரவு தெரிவித்ததுடன், அவரை அகற்றும் முயற்சிக்கு எதிராக மக்களை ஒன்றிணையுமாறும் அழைப்பு விடுத்தனர்.
விக்கி நன்றி தெரிவிப்பு
முதலமைச்சரை நீக்கும் முயற்சிக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்தும், அவருக்கு ஆதரவு தெரிவித்து மாணவர்கள், பொது அமைப்புக்கள், ஆசிரியர்கள் என பல மட்டங்களிலும் குரல் எழுப்பப்பட்டதுடன், இன்று (16) வடக்கில் ஹர்த்தாலுக்கும் அழைப்புவிடுக்கப்பட்டுள்ளது. நேற்று பிற்பகல் 3 மணிக்கு வடமாகாண சபைக்கு முன்னால் முதலமைச்சருக்கு ஆதரவாக ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட வருமாறு சமூக வலைத்தளங்களில் அழைப்புக்கள் விடுக்கப்பட்டிருந்தன.
இதற்கான அழைப்பை யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழக மாணவர் சங்கங்கள் ஒன்றிணைந்து விடுத்திருந்தன. இவர்கள் வடமாகாணசபைக்கு முன்னாலும், பின்னர் முதலமைச்சரின் அலுவலகத்துக்கு முன்னாலும் ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். 'மக்கள் முதல்வரை பலப்படுத்துவோம்', 'தமிழர் அரசை கவிழ்க்க முயலும் தமிழரசு' உள்ளிட்ட கோசங்களுடன் அவர்கள் ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட்டனர்.
ஆர்ப்பாட்டக் காரர்கள் மத்தியில் தோன்றிய முதலமைச்சர் சி.வி.விக்னேஸ்வரன் தன்மீது மக்கள் கொண்டிருக்கும் ஆதரவுக்கு நன்றி தெரிவித்ததுடன், பதவியில் இருந்தாலும், நீக்கப்பட்டாலும் மக்களுடன் இருந்து தனது சேவையைத் தொடர்வேன் என உறுதிமொழி வழங்கினார்.
"ஊழலைப் பற்றி சிந்திக்கும்போது மக்களுக்கு ஏற்படும் பாதிப்பு பற்றி எவரும் யோசிப்பதில்லை. தமக்கு வரும் வருமானத்தைப் பற்றியே யோசிக்கின்றனர். அதனால் மக்களுக்கு ஏற்படும் பாதிப்பு பற்றிய தாற்பரியம் அவர்களுக்கு விளங்குவதில்லை. ஊழல் எங்கிருந்தாலும் அதனை கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என நான் நினைத்தேன். அதற்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுப்பதை பலர் விரும்பவில்லை. அவர்களின் விருப்பத்துக்கு மாறாக மக்களின் நலன்கருதி நடவடிக்கை எடுப்பது என் பொறுப்பு.
இதற்காக நான் எடுத்த நடவடிக்கை எனக்கு அரசியல் ரீதியாக பாதிப்பை ஏற்படுத்திவிடுமோ என்ற பயம் ஏற்பட்டது. எனினும், மக்களின் அன்பும் ஆதரவும் இருப்பதால் இந்தப் பயத்துக்கு இனி இடமே இல்லை. உங்களுடைய அன்புதான் எனக்கிருக்கும் பலம். நான் எனக்கென்று அரசியல் ரீதியான பலத்தை சேர்த்து வைக்கவில்லை. பொது மக்களுக்கு செய்யும் சேவையே எனக்கிருக்கும் பலம்" என நெகிழ்வுடன் முதலமைச்சர் சீ.வி.விக்னேஸ்வரன் தெரிவித்தார்.
"நாம் எப்பொழுதும் உங்களுடன் இருக்கின்றோம். நீங்கள்தான் எமது அடுத்த தலைவர்" என அங்கு கூடியிருந்த மாணவர்கள் கோஷமெழுப்பினர்.
இது இவ்விதமிருக்க, ஆளுநர் அலுவலகம், தமிழரசுக் கட்சி, முதலமைச்சர் அலுவலகம் என பல்வேறு இடங்களிலும் பல்வேறு சந்திப்புக்கள் இடம்பெற்றிருந்தன. மாகாண சபையின் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் தவராசா, ஆளுநரை நேரில் சென்று சந்தித்திருந்தார். இவ்விடயத்தில் தான் நடுநிலை வகிப்பதாகவும், ஏதாவது ஒரு தரப்பு பெரும்பான்மையை நிரூபிக்கும் பட்சத்தில் தான் தனது முடிவை அறிவிப்பதாக அவர் தினகரனுக்குக் கூறினார்.
நேற்றுமுன்தினம் முதலமைச்சருக்கு எதிராக தமிழரசுக் கட்சியின் உறுப்பினர்கள் ஆளுநரிடம் நம்பிக்கையில்லா யோசனையை கையளித்திருந்தனர். இந்த யோசனையில் 21 உறுப்பினர்கள் கையெழுத்திட்டிருப்பதாகக் கூறப்பட்டது. எனினும், உறுப்பினர்கள் எவரும் அதில் கைச்சாத்திட்டிருக்கவில்லையென்றும், வெறுமனே பெயர்கள் மாத்திரம் அதில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்ததாகவும் தெரியவருகிறது. அது மாத்திரமன்றி 16 உறுப்பினர்கள் மாத்திரமே தமது ஆதரவை உறுதிப்படுத்தியதாக உள்ளகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. தன்னிடம் கையளிக்கப்பட்ட கடிதத்தில் நம்பிக்கையில்லா தீர்மானத்துக்கான காரணம் குறிப்பிடப்படவில்லையென்பதால் அதனை குறிப்பிட்டு வழங்குமாறு ஆளுநர் முன்னரே கூறியிருந்தார்.
மறுபக்கத்தில், முதலமைச்சர் சீ.வி.விக்னேஸ்வரனுக்கு ஆதரவான மாகாண சபை உறுப்பினர்கள், அவருடைய வீட்டில் சென்று சந்தித்துள்ளனர். அவருக்கு ஆதரவாக 16 உறுப்பினர்கள் இருந்துள்ளனர். இவ்வாறான பின்னணியிலேயே தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்பந்தனுக்கும், முதலமைச்சர் சீ.வி.விக்னேஸ்வரனுக்கும் இடையிலான தொலைபேசி கலந்துரையாடல் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் தர்மலிங்கம் சித்தார்த்தனின் மத்தியஸ்துடன் இடம்பெற்றுள்ளது. இதனைத் தொடர்ந்து அரசியல் குழப்பநிலையை சுமுகமாக தீர்ப்பதற்கான முயற்சிகள் எடுக்கப்பட்டன.
இருந்தபோதும், முதலமைச்சரை நீக்கும் முயற்சிகளுக்கு எதிராக வடக்கின் பல்வேறு பகுதிகளில் ஹர்த்தால் மற்றும் போராட்டங்களுக்கு அழைப்புவிடுக்கப்பட்டுள்ளன. இன்றையதினம் வவுனியா, யாழ்ப்பாணம், கிளிநொச்சி உள்ளிட்ட பகுதிகளில் போராட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்படவுள்ளன.

12 June 2017

வெறுப்பு பேச்சு சட்டங்கள்

பெவர்லி ஹேகர்டொன், சீமாட்டிகளே, சீமான்களே:
இந்த ஆகஸ்ட் கூட்டத்தில் உரையாற்ற வாய்ப்பளித்ததுக்கு பெவர்லிக்கு நன்றி.தேர்தல் அமைப்பின் சர்வதேச ஒன்றியத்தின் (ஐ.எப்.ஈ.எஸ்) ஊடாக எங்கள் அனுசரணையாளர்களாக உள்ள அவுஸ்திரேலியன் எயிட் மற்றும் அமெரிக்கன் எயிட் ஆகியோருக்கும் கூட நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். எங்கள் தேர்தல் ஆணைக்குழுவின் பல செயற்பாடுகளுக்கு ஐ.எப்.ஈ.எஸ் தாராள நன்கொடை காரணமாக உள்ளது. எனவே உங்களுக்கும் உண்மையில் நன்றி.
நான் ஒரு மின்னியல் பொறியியலாளர், 1980 முதல் அமெரிக்கா, இந்தியா மற்றும் ஸ்ரீலங்காவில் ஒழுங்காக கட்டுரைகள் எழுதி வருகிறேன். டெய்லி நியுஸ் பத்திரிகையில் அர்ஜூன ரணவன என்னுடன் ஒரு ஒப்பந்தத்தை ஆரம்பித்தார். நாட்டு நிலமை சீர்குலைந்தபோது ரணவன அவுஸ்திரேலியாவுக்கு போய்விட்டார், அதைத் தொடர்ந்து எனது கடடுரைகளின் பெரிய பந்திகள் வெட்டப்பட்டன, அதனால் நான் த ஐலன்ட், மற்றும் த லீடர் பத்திரிகைகளுக்கு இடம் மாறினேன். அதனால் தேர்தல்கள் பற்றி அறிவிக்கும் உங்கள் குழப்ப நிலையை நான் புரிந்து கொள்கிறேன்.
வெறுப்பு பேச்சு பற்றி நான் சாதாரணமாக சில வரிகள் மட்டும் சொல்ல விரும்புகிறேன் ஏனென்றால் ஊடக நெறிமுறைகள் பற்றி தேர்தல் ஆணையத்தால் பரிசீலிக்கப் படுகின்றன. வெறுப்பு பேச்சுகள் எங்கள் அரசியல் சூழலில் மிகவும் பொதுவானது. நான் சிறுபான்மை கண்ணோட்டத்தில் அது பற்றி கவனம் செலுத்த விரும்புகிறேன். தேர்தலிலோ அல்லது அது இல்லாவிட்டாலோ, ஸ்ரீலங்கா முழுவதும் வெறுப்பு பேச்சுகள் நிறைந்துள்ளன. நாங்கள் குறிப்பாக அவதூறு சட்டங்கள் பற்றி அறியாமையாக இருக்கிறோம் மற்றும் இணைய அடிப்படையிலான கலந்துரையாடல் பக்கங்களை மட்டுமே பார்க்கவேண்டியது அவசியம். மறுபக்கத்தில் இந்தியா ஓரளவு கண்டிப்பானது ஒருவேளை மிகவும் கண்டிப்பானது என்று சொல்லலாம். அவர்களின் அனுபவத்தில் இருந்து நாம் பாடம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
எங்கள் கலாச்சாரத்தை பொறுத்தவரை வெறுப்பு பேச்சு உணர்ச்சியற்ற ஒன்றாக உள்ளது. எங்கள் நாளாந்த வாழ்க்கையை எடுத்துக்கொண்டால் நீண்ட நாட்களுக்கு முன்பு இறந்துவிட்ட எங்கள் மிதிவண்டியை பழுதுபார்த்தவர் ஒரு ஊமை அல்லது பேச்சுக் குறைபாடு உள்ளவர். அவருக்கு ஒரு பெயர் இருந்தபோதும் அவரை ஊமை என்றே அழைத்தார்கள். நான் ஒருபோதும் அவரது பெயரை அறிந்திருக்கவில்லை. அவரிடம் போகும்போதெல்லாம் ஊமை இருக்கிறாரா? என்றுதான் நாங்கள் கேட்போம். அவரை விளையாட்டாகச் சீண்டிப்பார்க்க நினைக்கும் பையன்கள் வேண்டுமென்றே அவரைக் கோபப் படுத்துவார்கள். அவரால் பேச இயலாது, புரியாத ஒலிகளில் அவர் அந்தப் பையன்களைத் திட்டுவார், அதுதான் அந்தப் பையன்களுக்கும் வேண்டியது. அது வேடிக்கையாக இருக்கும்.
ஒரு பாடசாலையின் தலைமையாசிரியருக்கு சிறுவயதிலேயே போலியோ நோய் தாக்கியிருந்தது, பாடசாலையில் அவரது பட்டப்பெயர் “சொத்திப் பள்ளிக்கூடம்” என்பதாகும். வெகு நாட்களுக்கு முன்பே அவர் இறந்துவிட்டார், ஆனால் அந்தப் பாடசாலை எப்போதாவது அவரை நினைவு கூருகையில் அதிர்ச்சியாக அந்தப் பட்டப்பெயரைச் சொல்லித்தான் அழைக்கிறது. நாங்கள் நவீனமானவர்கள் என்று சொல்லி எங்களைப் பெருமைப்படுத்திக் கொள்கிறோம் ஆனால் உண்மையில் மிகவும் கொடூரமானவர்களாகவும் மற்றும் பழமை வாதிகளாகவே உள்ளோம். ஊமை மற்றும் சொத்தி என்பதெல்லாம் எங்கள் சாதாரண பேச்சின் பாகமாக உள்ளன. அதேவேளை அவை பரந்த அளவில் எங்கள் பத்திரிகைகளில் இடம் பிடிக்கவில்லை,என்றாலும் பத்திரிகைகளில் வெறுப்புணர்வை தூண்டுவது கடினம் என்பதை நமது சமூகத்தில் உள்ள உறதியான வேர்கள் எடுத்துக் காட்டுகின்றன.
மற்றொரு உதாரணத்தை எடுத்தால், ஒரு எல்.ரீ.ரீ.ஈ அங்கத்தவரின் மனைவியின் வேட்பாளர் தெரிவு விவாதிக்கப்பட்ட இடத்தில் நான் பிரசன்னமாக இருந்தேன். அந்தப் பெண் தனது அரசியலை கட்சிக்குள் கொண்டுவரலாம் என்கிற ஒரு கவலை எழுந்தது. அதற்கு கிடைத்த பதில் “ கவலை வேண்டாம். நாங்கள் இரண்டு முறை அவரிடம் சத்தம் போட்டால் அவர் அமைதியாகி விடுவார்” என்பதாக இருந்தது. அந்தப் பெண்மணியுடன் பல்வேறு விடயங்களில் நான் மாறுபட்டாலும் கூட இன்று அவர் ஒரு வெற்றிகரமான அரசியல்வாதியாகத் திகழ்கிறார். விடயம் என்னவென்றால் வாய்ப்பு கொடுக்கப்பட்ட அந்தப் பெண் அவர்களின் நிலைக்கு வளர்ந்து விட்டார்;.
எனக்கு எதிராக நிறைய வெறுப்பு பேச்சுகள் எழுதப்பட்டுள்ளன. யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழகத்தில் நான் உப வேந்தராக இருந்தபோது  எனக்கு எதிராக ‘ஒரு பேப்பர்’ என்பதில் ஒரு மோசமான ஆவணம் வெளியானது அது அவர்களின் ஆங்கிலத்துக்கு சற்றும் குறைவில்லாத ஒரு ஆசிரியத் தலையங்கம்.
____________________________________________________________________________________________________
ஒரு பேப்பர்
வெள்ளி, ஏப்ரல் 7, 2006 - 44வது வெளியீடு
ரட்னஜீவன் எச். ஹ_ல் என அழைக்கப்படும் இந்த மனிதர் யார்?
அந்த மனிதரைப் பற்றிய  உள்ளிருந்து வெளியிலான ஒரு அறிமுகம்!
தமிழ் கிறீஸ்தவ சமூகம்  விகிதாசாரத்தில் அவர்கள் எண்ணிக்கையை விட அதிகமாக தமிழர் பிரச்சினையில் பங்களிப்பு செய்துள்ள அதேவேளை, சிறிய அளவிலான ஒரு சில கிறீஸ்தவர்கள் தங்கள் முன்னோர்களால் பின்பற்றப்பட்ட மதத்தை தாங்கள் பாழ்படுத்தி விட்டோம் என்கிற உண்மையில் தங்கள் மனங்களை ஒருங்கிணைக்க முடியாத நிலையில் உள்ளார்கள். இந்த மனக்குறையை அவர்கள் முழு சமூகத்துக்கும் எதிராகக் கொண்டு செல்கிறார்கள். ஹ_ல் சகோதரர்கள், லக்ஸ்மன் கதிர்காமர் மற்றும் கனடாவை சேர்ந்த டி.பி.எஸ் ஜெயராஜ் ஆகியோர் இந்த வகையைந் சேர்ந்தவர்கள். ரட்னஜீவன் ஹ_லைப் பொறுத்தவரை யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழக உப வேந்தர் என்கிற வகையில் இவ்வளவே சொல்ல முடியும். இவர் ஒரு ஆபத்தான மனிதர். இவர் யாழ்ப்பாண இந்து சமூகத்தை சுதந்திரமாக அலைந்து திரிய விடமாட்டார், குறிப்பாக யாழப்பாண பல்கலைக்கழக வளாகத்துக்குள், அங்கு ஒரு சைவக் கோவில் இருப்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
____________________________________________________________________________________________________
வெறுப்பு பேச்சுகள், இலக்கு வைக்கப்பட்ட ஒரு குழுவை அவமானப் படுத்தி அச்சுறுத்துவதுடன் அவர்களை அச்சத்திலும் மற்றும் வெட்கத்திலும் வாழும்படி செய்கிறது, தாங்கள் யார் என்பதை மறைக்கும்படி செய்துவிடுகிறது. இந்தப் பொருட்கள் யாவற்றையும் காட்டப்பட்டுள்ள பந்தியில் காணலாம். சிறுபான்மையினருக்கு எதிராக சிறுபான்மையினர் மத்தியில் வெறுப்புணர்வை பேசுவதுதான் அவர்களது ஆர்வம். அந்த வெறுப்பு பேச்சு முறையாக புரிந்துகொள்ளப் படவில்லை மற்றும் சிறுபான்மையினருக்கு கூட அந்த வெறுப்பு பேச்சில் மறைந்துள்ள வெறுப்புணர்வை புரிந்து கொள்ள முடியாமலிருக்கும்போது அதைக் குற்றமாக்குவது கடினம். “ஒரு பேப்பர்”கனடா மற்றும் ஐக்கிய இராச்சியம் என்பனவற்றில் கூட்டாகப் பிரசுரிக்கப் படுகிறது, அங்கெல்லாம் வெறுப்பு பேச்சுக்கு எதிரான சட்டங்கள் மிகவும் கடுமையானவை. எனினும் அந்தப் பத்திரிகைக்கு எதிராக ஒருபோதும் வழக்குத் தொடரப்படவில்லை. விசேடமாக சிறுபான்மையினர் நிலையை பொறுத்தவரை, இந்த மோசமான முறைக்கு எதிராக புகார் தெரிவிக்க யாருக்குத் தைரியம் உள்ளது?
ஒருபக்கம் வெறுப்பு பேச்சு விவாதங்கள், போட்டியிடும் நெறிகள் என்பன சிறுபான்மையினரின் உரிமைகள் மற்றும் பாதுகாப்பாக உள்ளபோது மறுபுறத்தில் பேச்சு சுதந்திரம் மற்றும் சிந்தனை என்பன உள்ளன. வெறுப்பு பேச்சு ஆட்கள் அல்லது குழுக்களை அவர்களின் சாதி, மதம், இனவழி, பாலியல் சார்பு, இயலாமை அல்லது பாலினம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் இலக்கு வைத்து தூண்டிவிடுகிறது. எங்கள் பாராளுமன்றில் 5 விகிதமே பெண்கள் உள்ளபோது பெண் அரசியல்வாதிகள் பற்றி மிகவும் பொதுவாகக் கேள்விப்படுவது என்ன.
சில வேளைகளில் செய்தித்தாள்கள் ஒரு இரட்டை விளையாட்டை விளையாடுகின்றன. உதாரணமாக ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் அமெரிக்காவில் ஒரு கருப்பு மனிதன் ஒரு வெள்ளைப் பெண்மீது பாலியல் பலாத்காரம் புரிந்தபோது. அந்த மனிதனின் பெயர் சாதி நடுநிலையாக சாள்ஸ் பிறவுண் என்று இருந்தது. பொதுமக்களுக்கு குற்றம் பரிந்தவன் கறுப்பு இனத்தவன் என்பதை அறியும் உரிமை உள்ளது.  ஆனால் அது ஒரு கலவரத்தை ஏற்படுத்தி விடலாம். அதற்கு மேலும் அதை வெளிப்படுத்துவதின் மூலம் பிரச்சினையை தூண்டுவதாக மக்கள் செய்தித்தாள்மீது குற்றம் சாட்டலாம். இந்த நிலையில் செய்தித்தாள் என்ன செய்தது? அது சாள்ஸ் பிறவுணின் சாதியை குறிப்பிடவில்லை, மாறாக அவனது புகைப்படத்தை பிரசுரித்தது. இப்போது செய்தித்தாள் பொறுப்பு அறிக்கையை கோரலாம். அந்த செய்தித்தாள் செய்தது சரியா? அல்லது தவறா?
எனினும் ஸ்ரீலங்காவில் ஒருவரின் பெயரைச் சொல்வது மூலம் அவரது இனம் வெளிப்படும்;.நீண்ட காலமாக இருந்து வரும் தமிழ் பெயர்களான ஹ_ல், வாரன், கிங்ஸ்பரி, ஹெம்பில், மான் போன்றவை மூலம் எனது குடும்பம் வழியில் இருந்து நான் ஒரு தமிழ் கிறீஸ்தவன் என்பதை புரிந்துகொள்ள முடியும். குற்றம் புரிந்த அவன் அல்லது அவளை தனிப்பட்ட ரீதியில் தாக்குவதை விடுத்து அவர்களின் சாதியை பழிக்கும் இந்தப் பிரச்சினைi நாங்கள் எப்படி தீர்த்து வைப்பது?
ஸ்ரீலங்காவில் ஒரு ஒடுக்கப்பட்ட சாதியினரின் மேல் இழைக்கப்பட்ட கொடூரமான உபசரிப்பை விபரிப்பதற்கு, அந்தக் கருத்தை நிரூபிப்பதற்காக ஒடுக்கப்பட்ட சாதியைச் சேர்ந்த இன்னாருக்கு இன்னின்ன நிகழ்வுகள் நடந்தது என்று நாங்கள் சொல்ல வேண்டிய தேவை உள்ளது. ஆனால் நாங்கள் அவரின் சாதியை குறிப்பிடாவிட்டால், அங்கு ஒரு சாதி ஒடுக்குமுறை நிகழ்ந்துள்ளது என்பதை நாங்கள் எவ்வாறு காட்டுவது, எவ்வாறு நிரூபிப்பது? கட்சிகள் வேட்பாளரை தெரிவு செய்யும்போது எப்போதும் சாதியை கவனத்தில் கொள்கிறது. அதைப்பற்றி நாங்கள் அறிவிக்கலாமா? இந்தப் பிரச்சினையால் நான் தனிப்பட்ட முறையில் பிரச்சினைக்கு ஆளாகியுள்ளேன். ஒடுக்கப்பட்ட ஒரு சாதி அங்கத்தினராக ஒருவரை அடையாளம் காணும் தீமையுடன் ஒப்பிடும்போது அதைவிட ஒடுக்குமுறையே நல்லது என நான் கண்டேன். எனக்கு சரியான பதில் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் நீங்கள் சிந்திப்பதற்கு இதில் நிறைய இருக்கிறது.
இன்று மதிப்பானதும் பரவலாக வாசிக்கப்படுவதுமான யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து வெளியாகும் வலம்புரி எனும் செய்தித்தாள், அனைத்து தமிழ் கிறீஸ்தவர்களையும் இந்து சமயத்துக்கு மதம் மாறும்படி அழைப்பு விடுத்துள்ளது ஏனென்றால் கிறீஸ்தவம் தமிழர்களுக்கு அந்நியமான ஒன்றாக இருப்பதாக ஆசிரியர் கூறுகிறார். நல்லை ஆதீனத்தின் பிரதம குரு, யாழ்ப்பாண பல்கலைக் கழகத்தின் புதிய உபவேந்தரை வரவேற்பதற்காக இணுவிலில் நடந்த கூட்டத்தில் அதை இந்துப் பலகலைக்கழகமாக மாற்றும்படி கேட்டுள்ளார். யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழகத்தின் முன்னாள் உப வேந்தர் பல்கலைக்கழக மானியங்கள் ஆணைக்குழுத் தலைவரிடம் அங்கு கிறீஸ்தவர்களுக்கு இடமில்லை என்று கூறியுள்ளார். பல்கலைக்கழக மானியங்கள் ஆணைக்குழு தலைவர்  இந்த கோரமான யோசனைக்கு ஒப்புதல் அளித்துள்ளார். ஒரு முதலமைச்சர் டெய்லி மிரர் பத்திரிகைக்கு வழங்கிய நேர்காணலில் கொலை மற்றும் கற்பழிப்புக்கு இந்தியாவில் தண்டிக்கப்பட்ட ஒரு குற்றவாளியை தான் ஏன் வணங்குகிறேன் என்பதை தற்காப்பதற்காக யேசு கிறீஸ்து கூட ஒரு குற்றவாளி என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் என்று கூறியுள்ளார். ஆனால் யேசு ஒருபோதும் யாரையும் கற்பழிக்கவோ அல்லது கொலை செய்யவோ இல்லை. பல செய்தித்தாள்கள் இந்தக் கதைகளை வெளியிடாமல் செய்து இந்த வெறுப்பு பேச்சை ஒடுக்கியதன் மூலம்  பொதுமக்களுக்கு அநீதி செய்துள்ளன.
வெறுப்பு பேச்சு எப்போதும் சிறுபான்மையினரையே கீழிறக்குகிறது என்பதை கவனிக்கவும். ஏனென்றால் பெரும்பான்மையினர் எண்ணிக்கையில் அதிகமாக  உள்ளதினால் அவர்களுக்கு பாதுகாப்பு உள்ளது. சிறபான்மையினரிடம் பெரும்பான்மையினருக்கு எதிராக  வெறுப்பு விடயங்களை வெளியிடுவதற்கான துணிவு அரிதாகவே உள்ளது. அவர்கள் அதைச் செய்தால் அவர்கள் துடைத்தழிக்கப்படும் அபாயம் உள்ளது. அதனால் சிறுபான்மையினர் அடிக்கடி வெறுப்பு பேச்சுக்கு இலக்காகிறார்கள். வெறுப்பு பேச்சுக்கு எதிரான சட்டங்கள் ஏதாவது இருந்தால் அது சிறுபான்மையினரை மேம்போக்காக காப்பாற்றுவதாகவே உள்ளன. இருந்தும் வெறுப்பு பேச்சைக் கட்டுப்படுத்தும் சட்டங்களுக்கு உறுதியாக நான் எதிரானவன். அது ஏன்?
இங்குள்ள சட்ட அமலாக்கத்தை கவனத்தில் கொள்ளுங்கள். அது சாதி நடுநிலையானதல்ல. ஒரு சிறிய விடயமாக எனது அனுபவத்தை பொறுத்தவரை ஏ - 9 வீதியில் வேகத்தை மீறியதற்காக அபராதம் வழங்கும் சீட்டுக்களைப் பாருங்கள், பெரும்பாலும் சிறுபான்மையினருக்கே அதிகம் தண்டச் சீட்டுகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன (குறைந்தது விகிதாச்சாரத்தில்). நான் இந்தப் பாதையால் ஒழுங்காக ஓட்டிச் செல்லப்படுபவன். தமிழ் சாரதிகள் உடனடியாக காரை விட்டு இறங்கி மன்றாடுகிறார்கள். அவர்கள் மடிக்கப்பட்ட சிறிய நூறு ரூபா கட்டு ஒன்றைக் கொடுத்து அதிலிருந்து விடுபடுகிறார்கள். எனது சிங்களச் சாரதி வாகனத்தில் அமர்ந்தபடியே சிரித்தபடி சிங்களத்தில் தேர்தல் ஆணைக்குழு என்று சொல்லிவிட்டுப் புறப்படுகிறார்.
அனுராதபுரத்திலிருந்து புத்தளத்துக்கு 14 கி.மீ தொலைவில் வைத்து 60 கி;மீஃமணி வேகத்தில் சென்று கொண்டிருக்கும்போது ஒரு காவலர் தனது றடாரில் 72 கி.மீஃமணி காண்பிப்பதாகச் சொல்லி எனக்கு அபராதச் சீட்டு வழங்கினார். நேர்மையற்ற காவல்துறையினரைப் பற்றி நீதிபதியிடம் சொன்னதால் எனக்கு 1100 ரூபா அபராதம் விதிக்கப்பட்டது. அத்துடன் நீதிமன்றத்துக்கும் சிலமுறை விஜயம் செய்யவேண்டி இருந்தது. மரைன் டிரைவ் இலிருந்து காலி வீதிக்கு ஒரு இரவில் வாகனத்தில் சென்றபோது, ஒரு வழிப் பாதை என்கிற  சமிக்ஞை அடையாளம் கீழே விழுந்ததினால் எனக்கு முன்னால் சென்ற தமிழ் சாரதிக்கு அபராதச் சீட்டு வழங்கப்பட்டது. எனது சிங்களச் சாரதி அவர்களுடன் பேசி தனது வழியில் வெளியேறினார். இப்படி நான் பார்த்த பல நிகழ்வுகளை உதாரணம் காட்ட முடியும். ஆனால் அது பற்றி நான் நினைப்பதில்லை.
திரும்பவும் வடக்கு கிழக்கில் கொலையாளிகளுக்கு எதிராக வழக்கு தொடரப் படுவதில்லை என்ற குற்றச்சாட்டு நன்கு ஆவணப்படுத்தப்பட்ட நிலையில், முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக கொடூரமான விடயங்களைப் பேசிய ஞ}னசார தேரோவை ஒரு அமைச்சர் தனது வீட்டில் வைத்து பாதுகாப்பதாக அறியப்படுகிறது, அதேவேளை தாங்கள் அவரைத் தேடிக்கொண்டிருப்பதாக காவல்துறையினர் தெரிவிக்கின்றனர்.
நான் வெறுப்பு குற்றத்துக்கு எதிரான சட்டத்தை ஏன் விரும்பவில்லை என்பதை மேலே குறிப்பிட்ட விடயங்கள் விளக்கும். அத்தகைய சட்டங்கள் ஒருபோதும் சிறுபான்மையினரை பாதுகாப்பதில்லை மற்றும் சிலவேளைகளில் சிறுபான்மையினரின் பேச்சு சுதந்திரத்தையும் தடை செய்கிறது. ஒவ்வொரு முறையும் சிறுபான்மையினர் எதிர்கொள்ளும் கஷ்டங்கள் பற்றி நான் குரலெழுப்பும் போது, கிடைக்கும் பதில் நான் வகுப்புவாதம் மற்றும் வகுப்புவாத பிரிவை ஊக்குவிக்கிறேன் என்பதாகும். இதன்படி வெறுப்பு பேச்சுக்கு எதிராக உள்ள சட்டங்கள் நாம் சொல்லும் சிறிய விஷயங்களைக் கூட அடக்கிவிடும்.
மேலும் சட்ட அமலாக்கம் சமச்சீரற்றதாக இருக்கும். நடுநிலையற்ற நீதிபதிகள் கைகளில் இருக்கும் வலுவான சட்டம் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படக் கூடும். உதாரணம் பைபிள், யேசு கிறீஸ்து சொல்கிறார் “நானே வழியும் சத்தியமும் மற்றும் ஜீவனுமாயிருக்கிறேன். என்னூடாக அல்லாமல் வேறு எவரும் பிதாவிடம் வருவதில்லை” என்று. இயேசுவினூடாக அல்லாமல் வேறு எவரும் பிதாவிடம் வருவதில்லை என்கிற கடைசி வரி  வெறுப்புக் குற்றத்திற்காக பைபிளை தடை செய்யலாம் என்று அர்த்தமாகிறது. ஒரு பக்கச் சார்பான நீதிபதியினால் அதுவும் முடியலாம் என நான் நினைக்கிறேன். இதே போன்ற ஒரு சம்பவம் நான் சிங்கப்பூரில் வேலை செய்யும்போது அங்கு ஒரு போதகருக்கு நடந்தது. வெறுப்பு பேச்சு, சிந்தனைச் சுதந்திரம் மற்றும் மத சுதந்திரம் என்பனவற்றை எப்படி பாதிக்கிறது என்பதை இது தெளிவு படுத்துகிறது
நான் இன்னும் அதிகம் சொல்லத் தேவையில்லை, அல்லது சொல்ல வேண்டுமா?
 நன்றி.

பேராசிரியர் ரட்ணஜீவன் ஹ_ல்

(நீர்கொழும்பு ஜெட்விங் கடற்கரை விடுதியில் ஊடகவியலாளர்களுக்கு நடைபெற்ற ஒரு பயிற்சி நிகழ்வில், 2 ஜூன் 2017ல் நிகழ்த்திய திறப்பு விழா குறிப்புகள்)

நன்றி- தேனீ இணையம்

அறநெறிப் பாடசாலைகளூடாக நல்லிணக்கத்தை வளர்க்கும் திட்டம்

பௌத்தம், இந்து மதம், கிறிஸ்தவம் மற்றும் இஸ்லாம் ஆகிய அனைத்து மதங்களையும் உள்ளடக்கக் கூடிய வகையில், தேசிய ஒருமைப்பாட்டையும் நல்லிணக்கத்தையும் ஞாயிறு தின அறநெறிப் பாடசாலைகளில் முன்னெடுப்பதற்கான நிகழ்ச்சித் திட்டம் அண்மையில் கொழும்பில் அங்குரார்ப்பணம் செய்து வைக்கப்பட்டது. தேசிய ஒருமைப்பாடு மற்றும் நல்லிணக்க அமைச்சரான ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன இதற்கான ஆலோசனைகளை வழங்கியிருந்தார்.
இந்நிகழ்ச்சித் திட்டத்தை நாட்டின் பல பாகங்களிலும் முன்னெடுக்கத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. ஞாயிறு தின அறநெறிப் பாடசாலைகளின் கற்பித்தலில் தேசிய ஒருமைப்பாட்டினையும், நல்லிணக்கத்தினையும் பற்றியதான எண்ணக்கரு மற்றும் கோட்பாடுகளை அறிமுகப்படுத்தல், அதனை பாடவிதானங்களில் உள்வாங்குவது தொடர்பான நிகழ்ச்சித் திட்டம் அண்மையில் யாழ்ப்பாணம் வீரசிங்கம் மண்டபத்தில் நடைபெற்றது. அதில் ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட அறநெறிப் பாடசாலைகளின் ஆசிரியர்கள் கலந்து சிறப்பித்தனர்.
இது அறநெறிப் பாடசாலை மாணவர்களுக்கும், மாவட்ட அலுவலர்களுக்கும் மிகப் பயனுள்ளதும், மிக்க வினைத்திறன் வாய்ந்ததுமான நிகழ்ச்சித் திட்டமாக அமைந்திருந்ததென தேசிய ஒருமைப்பாடு மற்றும் நல்லிணக்க அமைச்சின் செயலாளர் வே. சிவஞானசோதி குறிப்பிட்டார்.
பல்வேறு மதக் கொள்கைகளுக்கும், கோட்பாடுகளுக்கும் மதிப்பளிக்கின்றதும்,சண்டை சச்சரவுகளற்றதும், சமாதானத்தை ஆசிக்கின்றதும், நல்லிணக்கத்தை நேசிக்கின்றதுமான சமூகமொன்றைத் தோற்றுவிப்பதுடன வளமிக்கதும், அமைதியானதுமான சமுதாயமொன்றைக் கட்டியெழுப்புவதே இந்நிகழ்ச்சித் திட்டத்தின் தொலைநோக்கும் குறிக்கோளுமாகும்.
மதம், மொழி மற்றும் இனம் தொடர்பாக எவ்வித பாகுபாடுகளும் காட்டாது பல்வகைத்தன்மைக்கு மதிப்பளித்தல், ஒருமைப்பாட்டினையும் நல்லிணக்கத்தினையும் மேம்படுத்தல், அது குறித்த வசதியளித்தல்களின் ஊடாக முழுமை பெற்ற சமூகமொன்றைக் கட்டியெழுப்புதல் இந்நிகழ்ச்சித் திட்டத்தின் பிரதான தொனிப்பொருளும் இலக்குமாக இனங்காணப்பட்டுள்ளன.
பல்வகைமை சமூகமொன்றில் பல்வேறு மொழி பேசுகின்ற, பல்வேறு மதங்களையும் இனங்களையும் சார்ந்த மக்களை ஒற்றுமையாகவும் ஒன்றிணைத்தும் வாழ்வதற்கான வலுவையும், திறனையும் வழங்கக் கூடிய சக்தி மதங்களுக்கே உண்டு என்பது பற்றி இக்கலந்துரையாடலில் தீர்மானிக்கப்பட்டது. அன்பு, இரக்கம், கருணை, மன்னிப்பு, சரிநிகர்த்தன்மை, சகோதரத்துவம் மற்றும் அன்னியோன்யம், கௌரவமான வாழ்வு என்பனவற்றையே சகல மதங்களும் போதிக்கின்றன.இந்த அமர்வின் போது, மதம் என்பது மனித நாகரிகத்தின் அரியதோர் வழிகாட்டியாக அமைவதாகவும், ஒவ்வொருவரும் தத்தமது மதங்களில் போதிக்கப்பட்டுள்ள சமாதானம், ஒற்றுமை, பொறுமை போன்ற நற்பண்புகளை வளர்த்துக் கொள்வதற்கு பயிற்சியளிக்கப்படுதல் வேண்டும் என்றும் ஜனாதிபதியின் கூற்று தொடர்பாக அவதானஞ் செலுத்தப்பட்டது.
அனைத்து இனங்களையும் சேர்ந்த ஒவ்வொரு நபரும் சகோதரத்துவத்துடனும் ஒற்றுமையுடனும் ஒன்றிணைந்து கைகோர்த்துச் செயற்படுதல் வேண்டும் எனவும் குறிப்பிடப்பட்டது.

05 June 2017

ஏன் இவ்வளவு வெள்ளப்பெருக்கு மற்றும் இயற்கை அனர்த்தங்கள்? யார் இதற்கு பொறுப்பு?

ஏன் இவ்வளவு வெள்ளப் பெருக்கு மற்றும் இயற்கை அனர்த்தங்கள்? ஏற்கனவே பி.பி.எஸ் இன் கலகொட அத்தே ஞானசாரவினால் ஒரு பதில் வழங்கப்பட்டுள்ளது. அவர் சொல்லியிருப்பது, “ஒரு நாட்டில் அனர்த்தங்கள் ஏற்படுவது ஆட்சியாளர்கள்; அநீதியாளர்களாகவும் மற்றும் துன்மார்க்கர்களாகவும் உள்ள போதுதான்” என்று, இது தெளிவாக யகபாலன அரசாங்கத்தையே இலக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது (சிலோன் ருடே, 29 மே). ஜூன் 2014ல் இரத்தினபுரி மற்றும் மாத்தறை பகுதிகளில் நிலச்சரிவு ஏற்பட்டபோது கரு ஜயசூரியா கூட இதே போன்ற கருத்தைத் தெரிவித்திருந்தார்(அத தெரண, 6 ஜூன், 2014). முஸ்லிம் விரோத ஆத்திரமூட்டல்களுக்காக அவரைக் கைது செய்யும்படி காவல்துறையினருக்கு உத்தரவு வழங்கியதால் சந்தேகமின்றி ஞானசார எரிச்சல் அடைந்துள்ளார், அந்த உத்தரவு உரிய முறையில் நடைமுறைப் படுத்தப்பட்டதா அல்லது இல்லையா என்பது வேறு விடயம். அவர் சட்டத்தின் விதிமுறையை தந்திரமாக வெல்வதற்கு நேர்மையற்ற சொல்லாட்சி மூலம் பௌத்த தத்துவத்தை துஷ்பிரயோகம் செய்ய முயலுகிறார், இங்கு துஷ்பிரயோகம் என்பது தவறாகப் பயன்படுத்தல் என்கிற ஆர்த்தத்தில் உள்ளது.
அரசாங்கத்தின்மீது கூடுதல் பொறுப்பு மற்றும் அதிக வேலைகள் சுமத்தப்பட்டுள்ள போதிலும் உண்மையில் பாதிக்கப் பட்டிருப்பது அரசாங்கம் அல்ல, ஆனால் துரதிருஷ்டம் பிடித்த வறிய மக்கள். வெள்ள நிவாரணத்துக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் நிதி, வரி செலுத்துபவர்களின் பணம், உள்ளுர் நன்கொடைகள் மற்றும் வெளிநாட்டு உதவிகள் என்பன மூலம் கிடைத்தவை. ஜேவிபி பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மாத்திரம் தங்கள் ஒரு மாத வேதனத்தை இதற்காக தியாகம் செய்துள்ளார்கள், அதேவேளை சங்கடத்தை தடுக்க இந்த முன்மாதிரி ஏனையவர்களாலும் விரைவில் பின்பற்றப்படக் கூடும். சாதாரணமாக ஒரு அமைச்சரின் வீடும் வெள்ளத்தில் அகப்பட்டுள்ளது. மறுபக்கத்தில் கிட்டத்தட்ட 200 பேர்வரை  மரணமடைந்துள்ளார்கள், மேலும் பலர் இன்னமும் காணாமற் போனவர்களாகவே கருதப்படுகிறார்கள். சாதாரண குடிமக்களின் வீடுகள், வியாபாரங்கள், சொத்துக்கள் அழிவடைந்து போயுள்ளன.
வெவ்வேறு காரணங்கள்
(ஒரு விவாதத்துக்காக எடுத்துக் கொண்டால இந்த சாபம் கடவுள் அல்லது இயற்கையினால் வழங்கப்பட்டது, ஏனென்றால் நாட்டில் பொது பல சேனாவினால் முஸ்லிம் விரோத செயற்பாடுகள் நடத்தப்பட்டிருந்தன என்று ஒருவர் வாதிடலாம். வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்ட சில பகுதிகளில் முஸ்லிம்கள் தாக்கப்பட்டிருந்தார்கள். சமகால ஸ்ரீலங்காவில் இதுபோன்ற வாதங்கள் அல்லது எதிர்வாதங்கள் எந்தவிதமான அடிச்சுவட்டையும் பதிக்கவில்லை.அவை பழைய காலங்களில் இருந்தன. ஞனசாரவுக்கு எதிராக அவர்களால் அப்படி வாதம் செய்யக் கூடியதாக இருந்த போதிலும் எந்த ஒரு முஸ்லிமும் அப்படிச் செய்யவில்லை.
இது எனக்கு பழைய சம்பவம் ஒன்றை நினைவு படுத்துகிறது, 1930 களில் மக்கள் மலேரியா நோய்த் தொற்று பீடித்து அவதிப்பட்ட போது, சில பழமைவாத தேசியத் தலைவர்கள் “ மக்கள் அவர்களது கர்ம வினையினால் கஷ்டப்படுகிறார்கள்” என்று சொன்னார்கள் (கோவிலில் கிளர்ச்சி என்பதைப் பார்க்க).அந்த நாளில் இருந்த இடதுசாரி இயக்கங்கள் மற்றும் பிற பகுத்தறிவாளர்கள் இந்த வாதங்களை எதிர்த்து போராடுவதுடன் மலேரியாவால் பாதிக்கப் பட்டவர்களுக்கு உதவுவதுடன் நாட்டில் சுகாதார மற்றும் ஏனைய சமூக வசதிகளை விரிவுபடுத்துமாறு அரசாங்கத்துக்கு அழுத்தம் கொடுப்பது ஆகிய இரண்டையும் செய்ய வேண்டியிருந்தது. அப்படித்தான் நலன்புரி நிலை ஸ்ரீலங்காவில் பெரிய அளவில் வளர்ந்தது. இன்று இந்த நலன்புரி நிலை கிட்டத்தட்ட அழிந்த நிலையிலேயே உள்ளது ஏனென்றால் பணத்துக்கான பைத்தியக்கார ஓட்டம், இலாபமீட்டுவதில் போட்டி மற்றும் சிரத்தையில்லாத அல்லது தாராளமயமாக்கப்பட்ட பொருளாதாரம் என்பனவே இதற்கான காரணங்கள். எல்லாவற்றையும் விட, வரையறைக்கு உட்பட்ட நடுத்தர வருமான நிலை உள்ள போதிலும் சமநிலையற்ற வளர்ச்சிகளின் காரணமாக ஸ்ரீலங்கா இன்னமும் ஒரு வறிய நாடாகவே உள்ளது. இதனால் அல்லது  சிரத்தையற்ற தாராளமயமாக்கலின் பைத்தியக்கார ஓட்டத்தால் வறிய மக்களே பாதிக்கப் பட்டுள்ளார்கள்.
தாராளமயம் என்பது ஒரு நல்ல வார்த்தை ஆனால் உண்மையான நடைமுறையில் அது தொழிலாளரை மட்டும் புறக்கணிக்கவில்லை, இங்கு வறிய மக்கள் என்பது இதன் முதன்மையான அர்த்தம், ஆனால் இயற்கை மற்றும் காலநிலை மாற்றத்தையும் புறக்கணித்துள்ளது. இயற்கையின் புறக்கணிப்பு வித்தியாசமான விகிதாச்சாரத்தில் மனித நாகரிகத்தின் ஆரம்பத்திலிருந்தே இருந்து வருகிறது, ஆனால் காலநிலை மாற்றம் அல்லது அதன் தீவிரம் என்பது சமீபத்தைய ஒரு நிகழ்வு. குறிப்பாக நவ தாராளவாதத்திற்கும் மற்றும் விரைவாக நடை பெற்றுவரும் காலநிலை மாற்றத்துக்கும் இடையில் தெளிவான ஒரு தொடர்பு உள்ளது. அன்ட்ரியன் பார் இதை மூலதனத்தின் கடுங்கோபம் என அழைக்கிறார் (“மூலதனத்தின் கடுங்கோபம்: நவ தாராண்மைவாதம் மற்றும் காலநிலை மாற்ற அரசியல்” கொலம்பியா பதிப்பகம், 2014). இந்த கடுங்கோபத்தை தான் நாங்கள் இன்று ஸ்ரீலங்காவில் காண்கிறோம். நவ தாராண்மைவாதத்தின் பழைய மற்றும் புதிய வாதங்கள் மற்றும் கட்டுப்படாத சுதந்திர சந்தை என்பனவே வழக்கமாக காலநிலை ஐயங்களாக உள்ளன.
அரசாங்க கொள்கையில் பற்றாக்குறை
இந்த மேற்பரப்பில் காலநிலை மாற்றம் அல்லது அதன் குறைபாடுகள் பற்றிய அரசாங்கத்தின் கொள்கைகள் சர்வதேச மாநாடுகளின் தீர்ப்பின்படி தவறாகத் தோன்றவில்லை. இந்த உணர்வில் எங்கள் தலைவர்கள் டொனாலட் ட்ரம்பைவிட சிறந்தவர்கள். எனினும் இதில் குறிப்பிட வேண்டியது இந்த சர்வதேச மாநாடுகள் காலநிலை மாற்றத்தின் ஒட்டுமொத்த மட்டுப்படுத்தலுக்கும் உரியது. உதாரணத்துக்கு தேசிய காலநிலை மாற்றத்தின் பின்பற்றும் மூலோபாயம் 2011 - 2016 (என்.சி.சி.ஏ.எஸ்) பற்றிய திருத்திய பதிப்பு, 2015ல் நடந்த பரிஸ் மாநாட்டில் ஸ்ரீலங்காவால் சமாப்பிக்கப்பட்டதில் அந்த நோக்கத்துக்கு போதுமானதாகக் கருதப்படலாம். நான் இந்த விடயங்களில் நிபுணன் இல்லை, ஆனால் எனக்கு கிடைத்த நம்பிக்கையான தகவல்களின் அடிப்படையில் மற்றும் ஏனைய மக்கள் மற்றும் என்னை ஒரு குடிமகனாக (இன்னும்) கருதுவதால் பொது கொள்கைகள் பற்றிய எனது கவலைகள் அல்லது நிபுணத்துவமாக உள்ளன. மூலோபாயத்தில் 5 விதமான தந்திரங்கள் உள்ளன, ஆனால் அவற்றில் எந்த ஒன்றும் காலநிலை மாற்றத்தால் ஏற்படும் இயற்கை அனர்த்தத்தின் கீழ் உண்டான அதிகரித்த வெள்ளப் பெருக்கு மற்றும் மண் சரிவு என்பனவனற்றில் தெளிவாகப் பிரயோகிக்கப் படவில்லை.
அதிகரித்த வெள்ளப் பெருக்கு மற்றும் மண்சரிவு என்பன அனர்த்த முகாமைத்துவம் சம்பந்தப்பட்ட விடயம் என வாதிட முடியும். இருந்தும் அவை இரண்டுக்கும் மற்றும் காலநிலை மாற்ற மூலோபாயத்துக்கும் இடையே ஒருங்கிணைப்பு இருப்பதற்கான முயற்சிகளை ஆரம்பிக்க வேண்டும். ஒருங்கிணைக்கப்படாத முயற்சிகளே ஸ்ரீலங்காவின் தோல்விக்கான ஒரு காரணம்.
காலநிலைச் சவால், ஜனாதிபதியினால் மகாவலி அபிவிருத்தி மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அமைச்சின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டதின் பின்னர், ஒட்டுமொத்த காலநிலை மாற்றத்திலும் அதிகம் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ளதை தேர்ச்சி அறிக்கை 2015 மற்றும் செயற்பாட்டு திட்டம் 2016 வெளிப்படுத்துகிறது. எனினும், பராமரிப்பு (காடு மற்றும் கரையோரம்) மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு (கடல் மற்றும் பாரிய நீர்ப்பாசன திட்டங்கள்) போன்ற பகுதிகளிலும் பெரிய முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ள அதேவேளை காலநிலை மாற்ற முயற்சிகளின் களத்தில் தெளிவான திட்டமிடல் அல்லது நடைமுறைப் படுத்தல் இடம்பெறவில்லை.
அமைச்சில் உள்ள 11 பிரிவுகளிலும் காலநிலை மாற்ற பிரிவே மிகவும் பலவீனமானதாக காணப்படுகிறது. எதிர்காலத் திட்டமிடல் மற்றும் செயற்பாடுகள் பற்றிய விடயத்தில், 30 பகுதிகள் அல்லது செயற்பாடுகள் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன ஆனால் காலநிலை மாற்ற விளைவுகளின் குறைபாடுகள் அல்லது அதிகரித்துள்ள வெள்ளப்பெருக்கு மற்றும் மண்சரிவுகள் பற்றி தெளிவான குறிப்புகள் எதுவுமில்லை. காலநிலை மாற்றம் பற்றி வாதிப்பவர்களில் கூட முக்கிய கவனம் வழக்கமாக வாயு வெளியேற்றம் (காபனீரோட்சைட்டு), வெப்பநிலை உயர்வு மற்றும் கடல்களின் எழுச்சி என்பனவற்றிலேயே உள்ளது. இவைகள் முக்கியமானவைகளாக உள்ள அதேவேளை ஸ்ரீலங்கா அவைகளை மட்டுப்படுத்த வேண்டும், தீர்வு காண்பதற்கான அதி முக்கியமான வேறு அதிகம் பிரச்சினைகள் உள்ளன.
கடல் மட்டம் உயருவதற்கு முன்பாக  அதிகரித்த பருவ மழையின்போது மண் படிவுகள் சேருவதன் காரணமாக ஆற்று நீர் மட்டமும் உயருகிறது. அதற்கு மேலதிகமாக  அதிகாரமற்ற கட்டுமானங்கள், மண் நிரப்புதல் மற்றும் உயர்ந்த நிலப் பகுதியில் இருந்து வரும் இயற்கை நீர் பாய்ச்சல் தடுக்கப்படுதல் என்பன காரணமாக ஆற்றின் கரையோரங்கள் தடுக்கப் படுகின்றன. இது பொதுவான உணர்வு.
ஒரு தனிப்பட்ட குறிப்பாக, எனது இளமைப் பருவத்தில் பள்ளிக்கூட மதிய போசன இடைவேளையின்போது, நண்பர்களுடன் சேர்ந்து வகுப்பறைக்கு பின்னால் (பிறின்; ஒப் வேல்ஸ் கல்லூரி) அமர்ந்தபடி லுணாவ ஏரியை (மொறட்டுவ) பார்த்துக் கொண்டிருந்தது இன்னும் நினைவில் உள்ளது, அதை எப்படி ஒரு பெரிய மீன்பிடி தளமாக மாற்றுவது என்று கூட கற்பனை செய்ததுண்டு. ஏனென்றால் ஒன்றிரண்டு மீனவர்கள் தற்காலிக ஓடங்களில் சென்று லு_லூ அல்லது பெத்தியா மீன்களை தங்கள் வாழ்வாதாரத்துக்காகப் பிடிப்பதை எங்களால் காண முடிந்தது. லுணாவ ஏரி இன்று அதன் பெரும்பாலான பகுதிகளில் குப்பைகள் குவிக்கப்பட்டு ஒரு பெரிய அசுத்தமான குளம் போல காட்சியளிக்கிறது. இதற்கு யார் பொறுப்பு? அது மாநகரசபையின் பொறுப்பு. உள்ளுராட்சி அமைப்புகள் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புக்காகச் செய்ய வேண்டியவை ஏராளம் உள்ளன.
நெருக்கமான காரணங்கள்
ராஸ்மன் டீ சில்வா மேற்கோள் காட்டியிருப்பதைப் போல (டெய்லி மிரர், 30 நவம்பர் 2015), மார்கிரட் கார்டினர் என்கிற ஒரு சர்வதேச சுற்றுச்சூழல ஆர்வலர், சுனாமி அனுபவத்தின் பின்னர் ஒரு முன்னறிவிப்பான எச்சரிக்கையை வெளியிட்டுள்ளார், அவர் சொல்லியிருப்பது,
“அடுத்த 55 வருடங்களுக்கு ஸ்ரீலங்காவுக்கு வரவுள்ள மிகப் பெரிய அச்சுறுத்தல் யுத்தத்தினால் அல்ல ஆனால் காலநிலை மாற்றத்தால். உயரும் கடல் மட்டங்கள் மற்றும் காலநிலை தொடர்பான அழிவுகள் என்பனவற்றுக்கு எதிராக ஸ்ரீலங்கா மிகவும் பலவீனமாக உள்ளதினால், விவசாயம், மீன்பிடி மற்றும் சுற்றுலா போன்ற சேவைகளினாலும் அடையும் ஆதாயங்களிலும் பின்னடைவைச் சந்திப்பதற்கான சாத்தியம் உள்ளது”.
இது சாதாரணமாக உண்மை. நாடு இன்று அனுபவப்பட்டிருப்பது என்னவென்றால் காலநிலை தொடர்பான பேரழிவு.அனைத்து சமூகங்கள் மற்றும் அரசியல் கட்சிகள் என்பன ஒருவருக்கொருவர் தம்முள் சண்டையிடுவதை விடுத்து ஒரு பொதுக் காரியத்துக்காக ஏன் ஒன்றிணையக்கூடாது என்பதற்கு இது ஒரு நல்ல காரணமாகும். இது வெளியில் இருந்து வரும் ஒரு அறிவு மட்டும் அல்ல. டி சில்வா அவர்கள் புத்திக ஹேமசாந்தாவை நேர்காணல் செய்தபோது மற்றைய கேள்விகளுக்கிடையில் “காலநிலை மாற்றத்தால் ஸ்ரீலங்காவில் ஏற்பட்டுள்ள தற்போதைய விளைவுகள் என்ன? என்று கேட்டார். நான் உள்ளுர் அறிவு மற்றும் உணர்வை பாராட்டுவதற்காக இதை மேற்கோள் காட்டுகிறேன். ஹேமசாந்த தனியார் - அரசாங்க பங்காளி நிறுவனமான ஸ்ரீலங்கா காபன் நிதியம் என்பதில் தலைமை நிர்வாக அதிகாரியாக இருந்தார். அது 2015ல் நடந்தது மற்றும் அவர் இப்போது என்ன செய்கிறார் என்பது எனக்குத் தெரியாது. அந்தக் கேள்விக்கான அவரது பதில் பின்வருமாறு இருந்தது.
“சுற்றுலா மற்றும் விவசாயம் ஆகிய இரு துறைகள்தான் இப்போது மிகவும் பாதிக்கப் பட்டுள்ளவை. வெள்ளம் மற்றும் பலத்த மழை என்பன போன்ற காலநிலை மாற்றத்தின் பல விளைவுகளை ஸ்ரீலங்காவாசிகள் இப்போது அனுபவித்து வருகிறார்கள். பேராதனைப் பல்கலைக்கழகத்தின் விவசாயப் பிரிவு கூட தனது ஆராய்ச்சியிலிருந்து நாட்டின் வெப்பநிலை உயர்வடைந்து வருவதாகக் கண்டுபிடித்துள்ளது. வெப்பநிலை உயர்வு நுவரெலியா போன்ற குளிரான பகுதிகளில் நுளம்புகளின் பெருக்கத்துக்கு ஒரு காரணமாக அமையும் அது நுளம்புகள் வழியாக பரவும் நோய்களை பரப்ப வழிவகுக்கும். சுற்றுலா தொடர்பான விடயங்களில் எதிர்மறையான விளைவுகள் ஏற்படும், அதை அந்த துறை அனுபவிக்க நேரிடும், அதிக மழை மற்றும் வெப்பநிலை உயர்வு என்பனவற்றால் தீவுக்கு வருகை தரும் சுற்றுலாப் பயணிகளின் எண்ணிக்கை குறைவடையும். மண் சரிவுகளினால் ஏற்படும் விளைவுகளையும் கணக்கில் எடுக்க வேண்டும்”.
ஆம், வெள்ளம் மற்றும் பலத்த மழை மட்டுமன்றி நுளம்புகளால் பரவும் நோயையும் நாடு இப்போது அனுபவித்து வருகிறது. அத்துடன் மண்சரிவுகளையும். வெள்ளம் அதிகரிக்கும்போது மண் சரிவு அல்லது நோய்கள் பரவும் விடயத்திலும் உள்ளுராட்சி நிறுவனங்களுக்கு அதிக பொறுப்புகள் ஏற்படுகின்றன. அதற்கான காரணம் கட்டிடங்களின் கட்டுப்பாடு (அனுமதி உட்பட), நீர் மற்றும் வடிகாலமைப்பு வழிகள் என்பன நகர அபிவிருத்தி அதிகாரசபையின் கீழ் வரவில்லை என்றால், அவை உள்ளுராட்சி நிறுவனங்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழேயே உள்ளன. நீங்கள் பிரதேச சபைச் சட்டத்தை (1987ன் இல.15) உதாரணத்துக்கு எடுத்துக் கொண்டால் அதில் தெளிவாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது, பொது சுகாதார, பொது பயன்பாட்டு சேவைகள் மற்றும் பொது வழிகாட்டுதலுடன் தொடர்புடைய அனைத்து விடயங்களின் கட்டுப்பாடு மற்றும் நிருவாகம் மற்றும் பொதுவான பாதுகாப்பு மற்றும் பொதுமக்களின் நலன்கள், வசதி, சௌகரியம் என்பனவற்றின் பாதுகாப்பு மற்றும் மேம்படுத்தல்கள் மற்றும் அந்தப் பகுதி தொடர்பான அனைத்து வசதிகளினதும் ஒட்டு மொத்த பொறுப்பும் அதற்கே உரியது என்று.
மேலே உள்ளது சந்தேகத்துக்கு இடமின்றி ஒரு பரந்த நிறமாலை. ஆனால் மிகவும் உறுதியான வகையில் அந்த சட்டம், மழை, வெள்ளம், புயல், தீ, நில நடுக்கம், பஞ்சம் அல்லது தொற்று நோய் போன்ற இடர்களுக்கான நிவாரணம் வழங்கும் நடவடிக்கைகள் தொடர்பான அதிகாரம் மற்றும் செயற்பாடுகளளையும் குறிப்பிடுகிறது. இது பிரிவு 19ன் கீழ் உள்ளது. இது சிகிச்சையளிப்பதையே குறிப்பிடுகிறது தடுப்பதை அல்ல. உள்ளுராட்சி சபைகள் கலைக்கப் பட்டுள்ளன அவற்றுக்கான தோதல்கள் இன்னும் நடத்தப்படாத நிலையில் இன்று அவற்றை எவ்வாறு நடைமுறைப் படுத்துவது? என்று கேள்வி எழலாம். அனால் தடுப்பு அடிப்படையில், முக்கியமாக பிரதேச சபை அதிகாரிகளே இதற்குப் பொறுப்பு வடிகால்கள், நீர் வழிகள், சுரங்கப்பாதைகள், மதகுகள் அல்லது பாலங்கள் என்பனவற்றை இடுதல் மற்றும் பராமரித்தல் போன்ற பணிகள் இவர்களுக்கே ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன. நிச்சயமாக அவர்கள் பிரதேச செயலகங்களுடன் ஒருங்கிணைந்துதான்; இந்தப் பணிகளைச் செய்ய வேண்டும். அந்தச் சட்டத்துடன் தொடர்புடைய மற்றைய பிரிவுகளும் உள்ளன, அவை இங்கு குறிப்பிடப்படவில்லை.
புறக்கணிக்கப்பட்ட பொறுப்புகள்
ஏன் இந்தப் பொறுப்புகள் அலட்சியப்படுத்தப் படுகின்றன? இதற்கு பல பதில்கள் உள்ளன அவை உள்ளுர் மற்றும் தேசிய அளவில் உள்ளன. எனது பதில்களும் பகுதி அல்லது மட்டுப் படுத்தப்பட்டவை. இதன் கருத்து அதிகரித்த வெள்ளம் அல்லது மண்சரிவு என்பனவற்றை முற்றாக தடை செய்ய முடியும் என்பதல்ல. ஏனென்றால் காலநிலை மாற்றம் ஒரு உலகளாவிய அழிவு என்பதால் ஸ்ரீலங்காவுக்கு மட்டும் வரையறுக்கப்பட்டதல்ல. சமீபகாலங்களில் அவுஸ்திரேலியாவில்கூட பெரிய வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்பட்டது. எனினும் மரணமானவர்களின் எண்ணிக்கை ஒன்று அல்லது இரண்டு என்று குறைவாகவே இருந்தது.  கட்டிட நிருமாணங்கள் மற்றும் மலைசார்ந்த நிலப்பகுதிகள் நன்கு பராமரிக்கப்பட்டு வருவதால் அங்கு மண் சரிவுகள் ஏற்படவில்லை.
உதாரணமாக சமீபத்தில் குயின்ஸ்லாந்தில் ஏற்பட்ட வெள்ளப் பெருக்கின்போது காலநிலை அவதான நிலைய அதிகாரிகளால் முன்கூட்டியே எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டது. காவல்துறை மற்றும் செஞ்சிலுவைச் சங்கம் ஏன் இராணுவம்கூட ஈடுபட்டு சரியான நேரத்தில் மக்களை வெளியேற்றியது. அது மக்கள் தாங்களாகவே வெளியேறுவதற்கு விட்டுவிடாமல் அல்லது எங்கள் அமைச்சர்கள் செய்வதைப்போல நடந்ததின் பின் குற்றம் சொல்லுவதைப் போல இருக்கவில்லை.(“காலநிலை அவதான திணைக்களம் மூடப்பட வேண்டும்” என்கிற மே-1, திகதிய த ஐலன்ட் செய்தியை பார்க்க). உண்மையில் ஸ்ரீலங்காவில் பாதிக்கப்பட்ட மக்களைப் போல வேறு இடத்தில் உள்ளவர்கள் அரிதாகவே பாதிக்கப்பட்டு இருப்பார்கள். எங்கள் நாட்டில் அடர்த்தியான சனத்தொகை மற்றும் சமூக பொருளாதார நிலமைகள் உள்ளதால் வெளியேற்ற நடவடிக்கைகளில் ஒழுங்கின்மை மற்றம் அலட்சியங்கள் இடம்பெறலாம். அதனால்தான் உதவி செய்வதற்கு அரசாங்கங்கள்; உள்ளன.
தேசிய மட்டத்தில் பரவலாக பேசுகையில், காலநிலை மாற்ற விளைவுகளைத் தடுக்கும் வகையில் மிகவும் நாகரீகமான அல்லது நவநாகரிகமான உலக வெப்பமயமாதல் சிக்கல்கள் புறக்கணிக்கப்படுவதாகத் தோன்றுகிறது. மாகாணசபைகள் மற்றும் உள்ளுராட்சி நிறுவனங்கள் ஆகிய இரண்டுக்கும் இடையே பாரிய மூலோபாயங்கள் மற்றும் நுண்ணிய நடைமுறைகள் என்பனவற்றறை ஒத்துழைப்புடன் ஒருங்கிணைக்கும் முயற்சிகள் எதுவும் இல்லை. உதாரணமாக ஏன் உள்ளுராட்சி நிறுவனங்கள் தங்கள் பொறுப்புகளை புறக்கணித்து விட்டன? உள்ளுர் அரசியல்வாதிகள் தங்கள் குடும்பத்தினர், நண்பர்கள் மற்றும் பயனாளிகளை அவர்கள் விரும்புவதை எல்லாம் செய்ய அனுமதிப்பதற்கு - ஏடாகூடமான கட்டிடங்கள், குப்பைகளை குவித்தல், நில ஆக்கிரமிப்பு, மணல் அகழ்தல், நிலம் நிரப்புதல் போன்றவை - மாறாக பொருளாதார சிந்தனையுடன் செயற்பட வேண்டியது அவசியம்.
சிரத்தையற்ற நவ தாராண்மைவாதத்தின் உபகாரத்தினால் ஏழைகளுக்கென்று பாரிய வீடமைப்புத் திட்டங்கள் எதுவும் ஏற்படுத்தப்படவில்லை. அதனால் அவர்கள் தங்கள் குடிசைகள் மற்றும் குடியிருப்புகளை ஆபத்தான இடங்களில் கட்டவேண்டி உள்ளது. சிறிய இயற்கை அனர்த்தத்துக்கே அவை இடிந்து விழுந்து அடிக்கடி மக்கள் அதில் மூழ்கிவிடுகிறார்கள். இதில் அதிகம் பாதிக்கப் படுபவர்கள் சிறு பிள்ளைகளே. இந்த வெள்ள அனர்த்தத்தில் 44 பள்ளிப் பிள்ளைகள் வீணாக இறந்து போனார்கள்.
நிச்சயமாக தேவையற்ற அதிகாரத்துவம் அல்லது ஒழுங்கமைப்பு வியாபாரம் மற்றும் பொருளாதார அபிவிருத்தி என்பனவற்றை தடுக்கக்கூடும், ஆனால் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு அல்லது மக்களின் நலன்புரி சேவைகள் என்பனவற்றின் நடவடிக்கைகளில் கட்டுப்பாட்டை தளர்த்தி அலட்சியம் செய்வது சுற்றுச்சூழல் பேரழிவு மற்றும் சமூக தொந்தரவுகளை எற்படுத்தலாம். அரசாங்க துறைகளின் பொறுப்புகள் புறக்கணிக்கப் பட்டுள்ளன ஏனென்றால் வளர்ச்சி இயந்திரம் ஏகபோகமாக தனியார்துறை என்றே பிரகடனப்படுத்தப் படுகிறது. இது அரசியல்வாதிகளுக்கு சோம்பலாகக் காலங்கழிப்பதற்கு, தங்கள் சொந்த வியாபாரங்களை செய்வதற்கு, குடும்பம், நண்பர்கள் மற்றும் பயனாளிகளை மகிழ்விப்பதற்கு மற்றும் ஊழல் பற்றிப் பேசாமல் மக்களுக்கு உபதேசம் செய்வதற்கு இலகுவான சாட்டாக உள்ளது. முன்பும் இதுதான் நடந்தது மற்றும் இப்போதும் இதுதான் நடக்கிறது.
பின் குறிப்பு
வடக்கிலுள்ள ஒரு தமிழ் இளைஞனிடமிருந்து வெள்ள பேரழிவு பற்றி தெற்கிலுள்ள ஒரு சிங்கள இளைஞனுக்கு அனுப்பப்பட்ட ஒரு கவிதை எனக்கு இப்போதுதான் கிடைத்தது, அதற்காக யகபாலனயவுக்கு (வலையமைப்பு) நன்றி. அது மிகவும் நீளமானது. அதன் முதல் மூன்று வரிகளை மட்டும் இங்கு குறிப்பிடுகிறேன்:
உனக்காக நான் அழ விரும்புகிறேன்
ஆனால் சிந்துவதற்கு என்னிடம் கண்ணீர் இல்லை
நான் உன்னைக் காப்பாற்ற விரைந்திருக்க முடியும்
இந்த மாதத்தில்தான் நீங்கள் எனது கால்களை துண்டித்ததால் என்னால் உன்னைக் காப்பாற்ற வர முடியவில்லை
நீ அதை மறந்திருக்கக் கூடும்.

தேனீ  - 

தேனீ மொழிபெயர்ப்பு எஸ்.குமார்

02 June 2017

ஸ்ரீலங்காவில் புதிய வடிவத்திலான ஒரு முஸ்லிம் எதிர்ப்பு பயங்கரவாதம்: செய்ய வேண்டியது என்ன?

தற்போது நிகழும் சம்பவங்கள் புவியியல் ரீதியாக சிதறிப் போயுள்ளன. ஆனால் விரைவிலேயே இதை தூண்டுபவர்களைக் கைது செய்வதற்கு கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்காவிட்டால், விஷயங்களை மையப்படுத்தி அவை பெரிய அளவிலான விகிதாச்சாரத்தில் அதிகரிக்க இடமுண்டு. வெள்ள அவசர நிலை மற்றும் இயற்கை அனர்த்தங்கள் மற்றும் நிருவாகக் கவனக்குறைவினால் ஏற்பட்ட அழிவுகளுக்கு தீர்வு காண்பதைப் போலவே இதுவும் முக்கியமான ஒன்று மற்றும் வெள்ளத்தினால் பாதிப்படைந்த அனைவருக்கும் இதயபூர்வமான அனுதாபங்கள்.
சமீபத்தில் மசூதிகள் மற்றும் முஸ்லிம்களுக்குச் சொந்தமான வியாபார நிறுவனங்கள் மீது தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்ட பாணி, அவை சாதாரண மக்களின் கோபத்தின் பிரதிபலிப்பினால் ஏற்பட்டது அல்ல என்றும், ஆனால் மத தீவிரவாத மற்றும் தேசியவாத குழுக்களினால் திட்டமிட்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட செயற்பாடு என்றும் காண்பிக்கிறது. எனினும் இதில் உள்ள ஆபத்து என்னவென்றால் விஷயம் அதி வேகமாகப் பரவுவதுடன் மற்றும் இதைத் தூண்டுபவர்கள் பெரிய குழுக்களாக ஆட்களை நியமித்துக்கொண்டு மற்றும் இதே வழியில் மற்றவர்களையும் நடந்து கொள்ளும்படி செல்வாக்கு செலுத்துவதற்கும் இடமுண்டு. நிலமையை கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவருவதற்கு விரைந்து நடவடிக்கை மேற்கொள்ளாவிட்டால், நாட்டிற்கு உள்ளும் மற்றும் வெளிநாட்டிலும் உள்ள நிலமைகள் அவர்களுக்கு சாதகமாக வேலை செய்யக்கூடும்.
பொது பல சேனா (பி.பி.எஸ்) மற்றும் அதன் தலைவர் கலகொட அத்தே ஞ}னசார இதில் நேரடியாக ஈடுபட்டிருப்பதற்கான தெளிவான அடையாளங்கள் மற்றும் சாட்சிகள் உள்ளன. அவரை வணக்கத்துக்குரிய தேரர் என்று அழைக்கவோ அல்லது ஒரு முறையான பௌத்த குரவாகக் கருதுவதற்கு எனக்கு கஷ்டமாக உள்ளது. அவரைப் பின்தொடரும் ஒரு சிறிய குழுவினர் நாடு முழுவதும் சென்று முஸ்லிகள், அவர்களது வணக்கத் தலங்கள் மற்றும் அவர்களது வியாபார நிலையங்களை தாக்கி வருவது போலத் தெரிகிறது. குருநாகல் மசூதிமீது மேற்கொள்ளப்பட்ட தாக்குதல் உட்பட, அதுபோன்ற அநேக சம்பவங்களில் அவரது நேரடித் தலையீடு இருப்பது வெகு தெளிவாகத் தெரிகிறது. வெகு சமீபத்தைய தாக்குதல் இரத்தினபுரி மாவட்டம் காகவத்த நகரில் உள்ள முஸ்லிம் கடை ஒன்றின் மீது கடந்த வாரம் (மே 22ல்) வெள்ளம் வருவதற்கு முன்பு நடைபெற்றுள்ளது, மற்றும் அறிக்கைகளின்படி அது முற்றாக எரித்து நாசமாக்கப்பட்டுள்ளது.
அது பயங்கரவாதமா?
ஏன் அது பயங்கரவாதம் மற்றும் புதிய வடிவத்திலான பயங்கரவாதம்? ஐக்கிய நாடுகள் சபையால் அதன் அங்கத்துவ நாடுகள் மத்தியில் உள்ள கருத்து வேறுபாடு காரணமாக, பயங்கரவாதத்துக்கான முழுமையான வரைவிலக்கணத்துக்கு இதுவரை வர இயலவில்லை என்பது உண்மைதான். எனினும் பாதுகாப்புச் சபையின் 2004ம் ஆண்டின் 1566 வது தீர்மானத்தின்படி பயங்கரவாதம் என்றால் என்ன என்பதற்கு நியாயமான ஒரு விளக்கம் கிடைத்துள்ளது, “எந்த ஒரு செயற்பாடும் … அதன் இயல்பில் அல்லது சூழந்நிலையில் மக்களை மிரட்டுவதாகவோ அல்லது ஒரு அரசாங்கத்தை அல்லது சர்வதேச அமைப்பை  ஒரு செயலை செய்யும்படியோ அல்லது செய்யாமலிருக்கும்படியோ கட்டாயப்படுத்துவது”.
பி.பி.எஸ் ஒரு செயலை செய்யும்படியோ அல்லது அதில் ஈடுபடவோ வேண்டாம் என்று அரசாங்கத்தை கட்டாயப்படுத்த விரும்புகிறது என்பதை ஒரு கணம் நாம் மறந்துவிடுவோம். ஆனால் அதன் இயல்பு மற்றும் சூழ்நிலை என்பன காரணமாக ஸ்ரீலங்காவில் பி.பி.எஸ் முஸ்லிம் மக்களை மிரட்டி வருகிறது. அது மிரட்டல் மட்டுமல்ல ஆனால் ஏற்கனவே அவர்களுக்கு தீங்கு இழைக்கப் பட்டிருப்பதுடன் மற்றும் அவர்களின் சொத்துக்களும் அழிக்கப் பட்டுள்ளன, அதற்கும் மேலாக அவர்களுடைய மதத்தை நடைமுறைப் படுத்துவதற்கு அவர்களுக்கு அச்சுறுத்தல் விடுக்கப் பட்டுள்ளது. பின்னையது அதாவது மத சுதந்திரம் ஸ்ரீலங்கா அரசியலமைப்பின் அடிப்படை உரிமைகளின் கீழ் உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்ட ஒன்றாகும்.
அரசியலமைப்பு உத்தரவாதம் வழங்கும் அடிப்படை உரிமைகளின் கீழுள்ள 10 வது விதி கூறுவது, ‘ஒவ்வொரு நபரும் சிந்தனை, மனச்சாட்சி மற்றும் தனது தெரிவுக்கு ஏற்ற ஒரு மதம் அல்லது நம்பிக்கையை கொண்டிருப்பதற்கு அல்லது பின்பற்றுவது உட்பட மதச் சுதந்திரத்துக்கான உரிமைக்கு உரித்தானவர்கள்” என்று. முஸ்லிம்களின் இந்த அடிப்படை உரிமைதான் அந்த மதத்தை இழிவுபடுத்தியதின் மூலம் ஞ}னசாரவினாலும் மற்றும் மசூதிகள் மற்றும் மத ஸ்தலங்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தியதின் மூலம் அவரது பொது பல சேன ஆதரவாளர்களாலும் மீறப்பட்டுள்ளது.
தற்போதைய ஐநா விளக்கத்தை விட அமெரிக்காவின் சட்டமாகவுள்ள பெடரல் விதி 28, பயங்கரவாதம் பற்றிய மிகவும் துல்லியமான வரைவிலக்கணத்தை தருகிறது. அது வரையறை செய்வது” அரசியல் அல்ல சமூக மேம்பாட்டுக்காக சட்ட விரோதமாக படைகளைப் பயன்படுத்துவது மற்றும் வன்முறையை பயன்படுத்தி ஆட்கள் அல்லது சொத்துக்களுக்கான மிரட்டல், அல்லது ஒரு அரசாங்கம், பொதுமக்கள் அல்லது அதன் ஒரு பிரிவினரை அச்சுறுத்துவது” என்று. இந்த வரைவிலக்கணம்தான் அமெரிக்காவில் எல்.ரீ.ரீ.ஈ யினை பயங்கரவாதிகள் எனத் தடை செய்யப் பயன்படுத்தப் பட்டது, அது ஸ்ரீலங்கா அரசாங்கத்தால் மிகப் பெரிய அளவில் புகழப்பட்டது. ஸ்ரீலங்காவில் பொது பல சேனாவின் செயற்பாடுகளை பயங்கரவாதம் என வரையறை செய்வதற்கு இதே கருத்தை பிரயோகிக்க முடியும்.
எல்.ரீ.ரீ.ஈ யினது விடயத்தை போலவே பி.பி.எஸ்  வன்முறை மற்றும் சக்தியை பயன்படுத்துவதில் அரசாங்கத்தை இலக்காகக கொள்ளவில்லை. இதுவரை இது நடைபெறவில்லை. மிகவும் அதிகரித்த அளவில் அது பொதுமக்களையே இலக்கு வைத்து வருகிறது. அந்தக் காரணத்தால்தான் அதை ஒரு புதிய வடிவத்திலான பயங்கரவாதம் என அழைக்கிறோம், அது நவ பாசிச இயக்கத்திற்கான ஆரம்ப அறிகுறிகளைக் காண்பிக்கிறது. உதாரணத்திற்கு குழு குழக்ஸ் கிளான் போன்ற அநேக நவ பாசிச இயக்கங்கள் அரசாங்கங்களை தாக்கவில்லை ஆனால் வெறுக்கும் பொதுமக்களையே தாக்கின. தற்சமயம் முஸ்லிம்கள் இலகுவான இலக்காக உள்ளனர், ஏனெனில் சர்வதேச ரீதியிலான இஸ்லாம் தொடர்பான பயங்கரவாத நடவடிக்கைகள் இதற்கான காரணம். முரண்பாடாக பி.பி.எஸ் கூட இஸ்லாமிய அரசின்(ஐ.எஸ்) பயங்கரவாதிகள் அல்லது மத்திய கிழக்கின் தலிபான்கள் என்பனவற்றின் சித்தாந்த வடிவான கண்ணாடிப் பிம்பம். ஞ}னசார தலைமையிலான பி.பி.எஸ், மியன்மாரின் (பர்மா) அசின் விராத்து தலைமையிலான 969 இயக்கத்துடன் அதிக ஒற்றுமைகளைக் கொண்டுள்ளது.
அதுவும் கூட ஒரு புதிய வடிவத்திலான பயங்கரவாதம் ஏனென்றால் அது இராணுவ பாணியில் அல்லது இறுக்கமாக பின்னிய அமைப்பாக ஒழுங்கமைக்கப் படவில்லை, ஆனால் தீவிர வெறுப்பை பிரச்சாரம் செய்யும் ஒரு தலைவரின் கீழ் இயங்கும் பல குழுக்களை கொண்ட ஒரு தளர்வான சங்கமாக இயங்கி வருகிறது. அதனுடன் சேர்ந்துள்ள குழுக்கள் சிங்ஹல ராவய, ராவண பலய, சிங்ஹலே, மகாசோன் பலய மற்றும் சிங்கள ஜாதிக பலய என்பன, பி.பி.எஸ் ஒரு குடை அமைப்பாகச் செயற்படுகிறது. நான் இதற்கு முன் எழுதிய “மான்செஸ்டர் கொலைகள் மற்றும் பயங்கரவாதத்திற்கு எதிராகப் போராட வேண்டிய தேவை” என்கிற கட்டுரையில் வரையறை செய்துள்ளதுபோல, அவர்கள் அனைவரும் பயங்கரவாதம் என்பதனையே கருத்தியலாகக் கொண்டுள்ளார்கள், அது அழிவு மற்றும் தியாகத்துக்கான விருப்பம் என்பனவற்றின் எழுச்சியைக் கொண்டுள்ள ஒரு தீவிர வெறுப்புக்கு மேலதிகமாக உள்ளதாகும்.
அரசாங்கம் மற்றும் சட்ட அமலாக்கல் அமைப்புகள் குறிப்பாக இறுதியாகக் குறிப்பிட்ட சம்பவம் குறித்து எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும் ஏனென்றால் சில செயற்பாட்டாளர்கள் விரைவிலெயே  சுய உயிர்த்தியாகம் செய்யக் கூடும். அவர்கள் வெறி பிடித்தவர்களாகவும் மற்றும் உண்மையான நம்பிக்கைவாதிகளாகவும் உள்ளார்கள். எப்படியாயினும் இந்த ஆரம்பக் கட்டத்தில் அதன் தலைவர்ஃதலைவர்களைக் கைது செய்து அவர்களது குற்றங்களுக்கு தண்டனை வழங்கினால் மட்டுமே அந்த இயக்கத்தின் நடவடிக்கைகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியும். இல்லையென்றால் செயலற்ற தன்மை மிகப் பெரிய ஒரு அசுரனை உருவாக்க வழி செய்யும்.
சமீபத்தைய தாக்குதல்கள்
ஏப்பரல்மாத நடுப்பகுதி முதல் இதுவரை 12 தாக்குதல்கள், மசூதிகள், முஸ்லிம்களுக்குச் சொந்தமான கடைகள் மற்றும் கிராமத்தவர்களுக்கு கீழே தரப்பட்ட அட்டவணைப்படி நிகழ்த்தப் பட்டுள்ளன.
திகதி       இடம்           தாக்குதலின் தன்மை

14 மே     ஒனேகம,          பொலன்னறுவகுடியிருப்புகளை (குடிசை) தாக்கியது மற்றும் அழித்தது
15 மே     செல்வநகர்,       திருகோணமலைமுஸ்லிம் கிராமவாசிகள் மீது தாக்குதல்

15 மே      பாணந்துறை,   கொழும்புமசூதி மீது பெற்றோல் குண்டு தாக்குதல்
15 மே      கொகிலவத்த,     கொழும்புமசூதி மீது தாக்குதல்

16 மே      செல்வநகர்,         திருகோணமலைமுஸ்லிம் கிராமவாசிகள் மீது தாக்குதல்

16 மே       கொகிலவத்த,       கொழும்புமசூதி மீது மற்றொரு தாக்குதல்

17 மே       பாணந்துறை,       கொழும்புஇரண்டு கடைகள் மீது தாக்குதல்

18 மே       வென்னப்புவ,      குருநாகல்ஒரு கடை எரிக்கப்பட்டது

21 மே        மல்லவபிட்டிய,     குருநாகலமசூதி மீது தாக்குதல்

21 மே       எல்பிட்டிய, காலிஒரு கடை எரிக்கப்பட்டது

22 மே       மகரகம, கொழும்புஒரு கடை எரிக்கப்பட்டது

22 மே       ககவத்த, இரத்தினபுரிஒரு கடை எரிக்கப்பட்டது

நிச்சயமாக இந்த சம்பவங்களின் துல்லியமான நிலமை இன்னும் சரிபார்க்கப் படவில்லை. எனினும் அதைச் செய்ய வேண்டியது காவல்துறையின் கடமை. அவை ஓரளவுக்கு துல்லியமற்றதாக இருந்தாலும் கூட அந்த சம்பவங்களை மறுக்க முடியாது மற்றும் அது நடத்தப்பட்ட பாணி தெளிவாக உள்ளது. மேற்குறித்த நிரல் காண்பிப்பது போல ஒரே இடத்தின்மீது அடுத்தடுத்து தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டுள்ளது, காவல்துறையினரது தரப்பில் செயற்பாடு இல்லாததை தெளிவாக எடுத்துக் காட்டுகிறது. ஆகவே அரசாங்கத்தின் தரப்பில் இருந்து வெறுப்புக் குற்றங்களுக்காக ஒரு விசேட காவல்துறை படையணியை உருவாக்குவது வரவேற்கத்தக்க ஒரு நகர்வு.  எனினும் விசேட காவல்துறை அல்லது புதிய கிளை உருவாக்கப் பட்டிருப்பதைக் காரணம்காட்டி பிரதேச காவல்துறையை செயலற்ற நிலைக்கு இட்டுச் செல்லக்கூடாது.
மேற்குறித்த தாக்குதல்கள் நடப்பதற்கு முன்பு பி.பி.எஸ் மற்றும் அதன் தலைவர் கலகொட அத்தே ஞ}னசாரவினால் ஒரு வகையான தூண்டுதல் இருந்துள்ளது. ஆரம்ப கவனம் அம்பாறை மாவட்டத்தில் உள்ள இறக்ககாமத்தில் ஏற்பட்டுள்ளது, அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் அவர்களுக்கு ஒரு வலுவான அதரவுத் தளம் உள்ளது. எனினும் இறக்காமம் முஸ்லிம் ஆதிக்கம் உள்ள ஒரு கிராமம்.அங்கு சில காணித் தகராறுகள் இடம்பெற்றிருந்தன அவை உத்தியோக பூர்வ பாதைகள் வழியாக அல்லது நீதிமன்றத்தின் சட்ட நடவடிக்கைகள் மூலம் தீர்க்கப்பட வேண்டியவை. அது ஏப்ரல் நடுப்பகுதியில் நடந்தது, ஞ}னசார அந்தப் பகுதிக்கு விஜயம் செய்து முஸ்லிம்களுக்கும் மற்றும் அவர்களுடைய மத விசுவாசத்துக்கும் ஆத்திரமூட்டும் வகையில் அறிக்கைகளை வெளியிட்டார்.
அவரது பாதுகாவலின் கீழ் வெசாக் கொண்டாட்டங்கள் மே 10ல் இந்த முஸ்லிம் பகுதியில் நடத்தப்பட்டது. அதே சமயத்தில் மியான்மாரில் இருந்து முஸ்லிம் அகதிகள் வருவதாகவும் மற்றும் உள்ளுர் முஸ்லிம்கள் அவர்களுக்கு மேலதிக குடியேற்றங்களை மேற்கொள்ள உதவுவதாகவும் பி.பி.எஸ் பிரச்சாரம் மேற்கொண்டது. பொலன்னறுவ ஒன்னேகம தாக்குதலின்போது ஞ}னசார அங்கு பிரசன்னமாகி இருந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. மற்றொரு தொடர்ச்சியான ஆத்திரமூட்டல், அல்லாஹ் - சுபஹன்னாகு வா ற்றா லா(அதன் கருத்து அதிகம் மகிமையுள்ள மற்றும் அதி உயர்வான) பற்றி இழிவு படுத்தி அவதூறு செய்தது. மேற்கூறிய சம்பவங்கள் நடைபெற்றதுக்கு கணிசமானளவு சாட்சியங்கள்ஃ தகவல்கள் உள்ளன. ஐ.எஸ் பயங்கரவாதத்தை ஸ்ரீலங்காவுக்கு அழைப்பதைப் போல பி.பி.எஸ் செயற்படுகிறது.
ஒழுக்கத்துக்கு பொருந்தாதவை
பெரும்பான்மையான பௌத்த ஆதிக்கம் நிறைந்த நாடான ஸ்ரீலங்காவில், பி.பி.எஸ் இனது பிரச்சாரம் மற்றும் செயற்பாடுகள் ஒழுக்கத்துக்கு பொருந்தாதவையாக உள்ளன. குறுகிய இன அல்லது பிரிவினைக் காரணங்களுக்காக மற்றொரு மதத்தின் மீது வெறுப்புணர்வை பரப்புவதற்கும் மற்றும் வன்முறையான தாக்குதல்களை மேற்கொள்வதற்கும் எப்படி பௌத்தத்தை பயன்படுத்துகிறார்கள் என்று கற்பனை செய்வதே கடினமாக உள்ளது.
தர்ம அசோகா அரசன் தன்து அரசாணை 12ல் பிரகடனம் செய்திருப்பது, “அனைத்து மதங்களிலும் அத்தியாவசியமான வளர்ச்சி இருக்கவேண்டும். அத்தியாவசியமான வளர்ச்சி வித்தியாசமான வழிகளில் செய்யப்படலாம், ஆனால் அவை அனைத்தும் அவைகளின் வேர்களைப் பற்றிப் பேசுவதை கட்டுப்படுத்துகிறது, அதாவது தன்னுடைய சொந்த மதத்தைப் பற்றி புகழ்ந்து பேசாமலிருப்பது அல்லது தகுந்த காரணமின்றி மற்றவர்களின் மதத்தை கண்டனம் செய்வது. விமர்சனம் செய்வதற்கு காரணம் இருந்தால் அது ஒரு மென்மையான முறையில் செய்யப்பட வேண்டும்”.
ஸ்ரீலங்காவின் விடயத்தில் மிகவும் பொருத்தமானதும் பிரயோகிக்கத் தக்கதும் பின்வருவனவாகும்.
“இந்தக் காரணத்துக்காக மற்றைய மதங்களை மதிப்பது சிறந்தது. அப்படிச் செய்வதினால் ஒருவருடைய சொந்த மதம் இலாபமடைகிறது மற்றும் அதேபோலவே மற்றவர்களுடைய மதங்களும், அதேவேளை அப்படிச் செய்யாவிட்டால் ஒருவர் தன்னுடைய மதத்திற்கும் அதேபோல மற்றவர்களுடைய மதங்களுக்கும் தீங்கு விளைவிக்கிறார்.யாராவது அளவற்ற பக்தி காரணமாக தனது சொந்த மதத்தை புகழ்ந்தும், நான் எனது மதத்தை மகிமைப்படுத்த வேண்டும் என்கிற எண்ணத்தில் மற்றவர்களுடையதை கண்டனம் செய்வார்களாயின் அவர்கள் தங்கள் சொந்த மதத்துக்குத்தான் தீங்கு விளைவிக்கிறார்கள்”.
(அசோக மன்னனின் அரசாணைகள்: ’   https://www.cs.colostate.edu/~malaiya/ashoka.html)
ஞ}னசாரரின் விடயம் ஒரு மதம் சம்பந்தமான விடயம் என நம்புவது கஷ்டமாக உள்ளது. அவர் அவமானப்படுத்துவது மற்றும் துஸ்பிரயோகம் செய்வதைத் தவிர அர்த்தமுள்ள விமர்சனம் அல்லது சொற்பொழிவுகளிலோ ஈடுபடவில்லை. அவரது நடத்தை வன்முறையானதாக உள்ளது. அவர் அல்லது யாராவது கொள்கை ரீதியான வேறுபாடுகளை வெளிபடுத்த விரும்பினால் அது ஒழுக்கமான எழுத்துக்கள் மூலம் செய்யப்பட முடியும். நல்ல அரசரான அசோகா சொன்னதைப் போல, “விமர்சனத்துக்கான ஒரு காரணம் இருப்பின் அது மென்மையான முறையில் செய்யப்பட வேண்டும்” அது விமர்சனத்துக்கான சுதந்திரத்தை தடை செய்யாது. ஆனால் அது மற்றைய மதங்களை இழிவுபடுத்தக் கூடாது. துரதிருஷ்டவசமாக ஸ்ரீலங்காவில் உள்ள பலருக்கு இந்த வேறுபாடு தெளிவாகத் தெரியவில்லை. இது மனித உரிமைகளுக்குச் சமமானது. என்னதான் இருந்தாலும் விமர்சனத்துக்கான சுதந்திரம் என்பது முஸ்லிம் கடைகளை எரிப்பது மற்றும் மசூதிகளைத் தாக்குவது அல்ல.
மாறாக இன்னும் மோசமானது என்னவென்றால் பி.பி.எஸ் பிரதிநிதிகள் மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழுவின் முன்னால் முறைப்பாடுகளை பதிவு செய்திருப்பதுதான். அது காவல்துறையினரின் பக்கமிருந்து வரும் அட்டூழியங்கள் ஏதாவதிலிருந்து அதாவது தன்னைக் கைது செய்வதிலிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காகத்தான் என்றால் அவர் நீதிபதி முன் தோன்றிச் சரணடைய வேண்டும். அவர் விட்டுக்கொடுத்து சட்டத்தின் ஆட்சியை எதிர்கொள்ள வேண்டும். உண்மை என்னவென்றால் காவல்துறை மற்றும் சட்ட அமலாக்க அதிகாரிகள் இதுவரை ஞ}னசார தேரர் மற்றும் பொது பல சேனா விடயத்தில் மிகவும் மென்மையான முறையிலேயே நடந்து கொண்டுள்ளார்கள். மே, 21ந்திகதி குருநாகல்லில் மசூதி தாக்கப்பட்ட வேளையில் அவர் அங்கு இருந்துள்ளார் ஆனால் அவர் கைது செய்யப்படவில்லை.
தேசிய பணி
காவல்துறை உயர்மட்டம் பொது பல சேனாவை நேரடியாகப் பாதுகாப்பதாக குற்றம் சாட்டப்படவோ அல்லது இல்லாமலோ இருக்கலாம். ஆனால் அவர்கள் குறைந்த பட்சம் இதே பிரச்சாரத்தையும் மற்றும் பாரபட்சத்தையும் சாதாரண முஸ்லிம் மக்கள் மற்றும் வியாபாரிகளிடம் செலுத்துவதில் குழப்பமடைந்தோ அல்லது தாக்கமடைந்தோ உள்ளார்கள். இவை இந்த நாட்டில் நீண்ட காலமாக நிலவி வருகிறது. 20ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் பியதாஸ சிறிசேனவின் நாவல்கள் பலவற்றிலும் இந்த தப்பெண்ணம் மற்றும் பாரபட்சம் என்பனவற்றை வெளிக்காட்டப் பயன்படுத்தப் பட்டிருந்தன. 1970 - 80 களில் பேராதெனியாவில் இருந்த எனது அயலவர்கள் முஸ்லிம்கள் அல்லது அவர்களது வியாபார நிறுவனங்கள் மீது காட்டிய பாரபட்சம் மற்றும் வெறுப்பை நான் அனுபவபூர்வமாக உணர்ந்திருக்கிறேன்.
ஆனால் அதற்கு முன் எனது சிறு பராயத்தில் சிங்கள பௌத்தர்கள் மற்றும் முஸ்லிம்கள் மொரட்டுவ - ஹொரேத்துடுவ பிரதேசத்தில் இணக்கமான முறையில் சகவாழ்வில் ஈடுபட்டிருந்ததையும் நான் அனுபவித்துள்ளேன். ஆகவே இது ஒரு கலவையான சூழ்நிலை அல்லது முந்தைய சூழ்நிலையின் ஒரு அழிவு எனக் கூறலாம். முஸ்லிம்களில் சிலர் வியாபாரம் நடத்தும்முறை சில சிங்கள் வியாபாரிகளுக்கு பிடிக்காமல் இருப்பதற்கான சாத்தியம் உள்ளது. ஆனால் அவர்களது கடைகள் மற்றும் வியாபாரங்களை தாக்குவதற்கு அது ஒரு காரணமாக இருக்க முடியாது. காரணங்கள் போட்டி அல்லது பொறாமையாக இருக்க முடியும். இங்குதான் சட்டத்தின் ஆட்சி நிலவவேண்டிய கட்டாயம் உள்ளது. இந்த தப்பெண்ணங்கள் அல்லது பாரபட்சங்கள் கூட அதிகம் பேசப்படும் தேசிய நல்லெண்ண முயற்சிகள்ஃ திட்டங்கள் தீர்வு காண்பதற்குரிய முக்கிய காரணங்களாக உள்ளன. இந்த முயற்சியில் முஸ்லிம்களின் பங்களிப்புக்குரிய ஒரு பாத்திரமும் உள்ளது.
ஸ்ரீலங்கா இப்படியே போக முடியாது. 2014ல் அழுத்கமவில் நடைபெற்ற முக்கிய தாக்குதல்களின் பின்னர், பொது பல சேனா 1915ம் ஆண்டின் சிங்கள - முஸ்லிம் கலவரத்தின் நூறாவது ஆண்டினை 2015ல் கொண்டாடுவதற்கு திட்டமிட்டுள்ளதற்கான எல்லா அடையாளங்களும் வெளிப்பட்டன. ஆனால் இந்த பேரழிவு அரசாங்கம் மற்றும் அரசியல் சூழ்நிலைகள் மாற்றம் பெற்றதினால் தடுக்கப்பட்டது. ஆகவே தற்போதைய அரசாங்கத்துக்கு இந்த நிலைப்பாட்டை தக்க வைத்து உறுதிப்படுத்துவதற்கான பெரும் பொறுப்பு உள்ளது. கடந்த அரசாங்கத்தின் ஒரு பகுதி தற்போதைய அரசாங்கத்தின் ஒரு பகுதியாகவும் உள்ளது.
கடந்த ஏப்ரல் மற்றும் மே மாதங்களில் நடந்தேறிய நிகழ்வுகள் தேசிய ஒற்றுமை மற்றும் நல்லெண்ணததுக்கு பெரும் தொந்தரவையும் மற்றும் தீங்கும் விளைவிப்பனவாக உள்ளன. சிலர் வாதிடுவதைப்போல இதை இரும்புக் கரம் கொண்டு அடக்குவது அல்ல சரியான வழி ஆனால் சட்டத்தின் ஆட்சியின் கீழ்தான் அடக்க வேண்டும். கட்சிகளின் அரசியலுக்கு அப்பால் தேசிய ஒருமைப்பாடு என்கிற ஒன்று உள்ளது மற்றும் அனைத்து கட்சிகள்ஃபிரிவுகளை இயன்றளவு ஒன்று சேர்க்க வேண்டும். எந்த ஒரு ஜனநாயக கட்சி அல்லது அமைப்பு பி.பி.எஸ் நடந்துகொள்ளும் விதத்தை மனச்சாட்சிப்படி ஏற்றுக்கொள்ளுமா என்று கற்பனை செய்வதே கடினமாக உள்ளது. ஆகக் குறைந்தது அனைத்து ஜனநாயகக் கட்சிகளின் வெளிப்படையான நிலைப்பாடு இதுவாகத்தான் இருக்கும். ஆகவே அந்த சாத்தியத்தை முழு அளவினல் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். கூட்டு எதிர்க்கட்சியில் உள்ள கட்சிகள் கூட, உதாரணத்துக்கு (இடது சாரி) பி.பி.எஸ் இனது இனவெறியான செயற்பாடுகளுக்கு எதிராக அணி திரள வேண்டும்.
இந்த நாட்களில் தேசிய பாதுகாப்பு பற்றிய பிரச்சினைகள் தொடர்பாக அதிகம் கலந்தரையாடல்கள் இடம்பெற்று வருகின்றன. உள்ளிலும் மற்றும் வெளியிலும் தேசிய பாதுகாப்புக்கு எதிரான மிகவும் மோசமான அச்சுறுத்தலாக தற்சமயம் உள்ளது நாட்டில் நிலவும் மதச் சச்சரவு மற்றும் மோதல் என்பனவே. இந்தப் பிரச்சினை, நிலமையை தடுப்பதற்கான பொதுவான ஒரு ஒருமித்த கருத்தை எட்டுவதற்கான தொனிப்பொருளில் ஒரு விசேட பாராளுமன்ற விவாதத்தை நடத்துவதற்கு அழைப்பு விடுக்கும் நிலமையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. வெள்ள நிவாரண செயற்பாடுகள் மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு உதவி வழங்குதல் என்பனவற்றுக்கு சமமான முக்கியத்துவத்தை இது கொண்டுள்ளது.
தேனீ மொழிபெயர்ப்பு: எஸ். குமார்

நன்றி- தேனீ 

எங்கள் மீதுதான் தவறு; கிரகங்களில் இல்லை!

இலங்கை பொருளாதார மற்றும் சமூக ரீதியில் மேலுமொரு துயரத்திற்கு முகம் கொடுத்துள்ளது. வரட்சி, வெள்ளம், மற்றும் மண்சரிவு ஆகிய அனர்த்தங்கள் சாதாரண அனர்த்தங்களாக மாறி வருகின்றன. இற்றைக்கு இரண்டு மூன்று தசாப்தங்களுக்கு முன்னர் மண்சரிவு என்பது அபூர்வமாக இடம்பெறும் விடயமாகும்.
தவறு கிரகங்களில் இல்லை. எமது கைகளில்தான் என்று மகாகவி வில்லியம் ஷேக்ஸ்பியர் கூறியுள்ளார். அதேபோல் இந்த அனர்த்தங்களின் போது மனித நடவடிக்கைகளும் இணைந்துள்ளன. இது இலங்கைக்கு மாத்திரம் பொதுவானது அல்ல. ஆபிரிக்கா போன்ற அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகளிலும் வெள்ளம், மண்சரிவு என்பவற்றிற்கு மனித நடவடிக்கைகள் நேரடியாக பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றது என்று அறிக்கைகள் கூறுகின்றன.
மிகவும் கவலைக்குரிய விடயம் என்னவென்றால் பூமியை சுரண்டும் இந்நடவடிக்கைகளுக்கு அரசியல்வாதிகளும் ஒத்துழைப்பு வழங்குகின்றார்கள்.
2010-2011 பாகிஸ்தானில் இட ம்பெற்ற வெள்ளம் தொடர்பாக ஸ்டேன்பேர்ட் பல்கலைக்கழகம் ஆய்வு ஒன்றை மேற்கொண்டு அறிக்கை ஒன்றை சமர்ப்பித்துள்ளது. அதில் பாகிஸ்தானில் வெள்ள அனர்த்தத்திற்கு அரசியல்வாதிகளின் தொடர்பு இருந்ததென்று வெளியாகியுள்ளது.
அவ்வறிக்கை கூறுவது போல் இயற்கை அழிவு பட்டியலுக்கு எல்லாவற்றையும் உள்ளடக்கி விட்டு அமைதியாக பார்த்துக் கொண்டிருப்பதா அல்லது அதற்கெதிரான மனித நடவடிக்கை குறித்து எதிர்ப்பு தெரிவிப்பதற்கு சிவில் சமூகத்தினருக்கு உரிமை உள்ளது. இயற்கை அனர்த்தங்கள் தொடர்பாக சிவில் மக்கள் மிகவும் அவதானத்துடன் இருக்க வேண்டுமென அவ்வறிக்கை அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் அனைத்து நாடுகளிடமும் கேட்டுள்ளது. அத்துடன் அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகளின் சமனான தன்மையையும் தெளிவுபடுத்தி உள்ளது.
பாகிஸ்தானில் 2010, 2011 ஆம் ஆண்டுகளில் வெள்ளம் மற்றும் மண்சரிவினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் எண்ணிக்கை இருபது இலட்சமாகும் இறந்தோரின் எண்ணிக்கை 1800 தொடக்கம் 2000 வரையாகும். 1.7 மில்லியன் வரையான வீடுகள் அழிக்கப்பட்டன. நாட்டின் மலைப் பிரதேசத்துக்கு கிடைத்த அதிக பருவப் பெயர்ச்சி மழையே இவ்வெள்ளத்திற்குக் காரணமானது.
கைப்பர் பிரதேசத்திற்கு ஜுலை 28 தொடக்கம் ஒகஸ்ட் 03 வரையான காலப் பகுதியில் பெறப்பட்ட அதிக மழையுடன் ஆரம்பித்த வெள்ளம் பல பிரதேசங்களின் அடிப்ப​ைட வசதிகளை மாத்திரமல்ல, சாதாரண மக்களின் வாழ்வாதார தொழில் மற்றும் சமூதாய வாழ்க்கையையும் முற்றாக அழித்தது. நிலைமையை சீராக்க பெருமளவு வளங்கள் தேவைப்பட்டன.
ஐக்கிய நாடுகள் சபையினால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட நிவாரண நிதிக்கு 1.79 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர் கிடைத்தது. அதற்கு அமெரிக்க 30 வீத நிதியையும் சவூதி அரேபியாக 1.5 வீதத்தையும் தனியார் மற்றும் அமைப்புகள் 17.5 வீதத்தையும் அந்நிதிக்கு அளித்ததாக அறிக்கைகள் கூறுகின்றன.
இலங்கை வெளிநாட்டு அமைச்சும் தற்போது இலங்கையில் ஏற்பட்டுள்ள தேசிய அனர்த்த நிலைமைக்கு உதவி செய்யுமாறு ஐக்கிய நாடுகள் சபையிடம் வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளது. பல்வேறு நாடுகளிடம் இருந்தும் தற்போது உதவிகள் கிடைத்த வண்ணம் உள்ளன. வெளிநாட்டு உதவிகளை முகாமைத்துவம் செய்வதற்காக வேறான பிரிவொன்றும் அமைக்கப்பட்டு வெளிநாட்டவர்களுடன் நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டு வருகின்றது.
அமெரிக்கா, இந்தியா, பாகிஸ்தான் என்பன முதலில் உதவி செய்ய முன்வந்த நாடுகளாகும்.
இதுவரை வெள்ளத்தாலும் மண்சரிவாலும் இறந்தோர் எண்ணிக்கை 193 ஆகும். அதேபோல் காயமடைந்தோர் ஏராளம். 114124 குடும்பங்களைச் சேர்ந்த 442299 பேர் அனர்த்தத்துக்கு முகங்கொடுத்துள்ளனர். பாதிப்புகள் தொடர்பாக இறுதி மதிப்பீடு மில்லியன் அளவில் அல்ல பில்லியன் அளவில் கணக்கிட வேண்டி வரும் என்பதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை.
அனர்த்த நிவாரண பணிகளுக்காக அரசாங்கம் 45 மில்லியன் ரூபாவை ஒதுக்கி இருந்தது. அதனை தற்போது 150 மில்லியனாக அதிகரித்துள்ளது. இறந்தவர்களின் வாழ்க்கையை பணத்தினால் மதிப்பீடு செய்ய முடியாது. ஆனாலும் இறந்த ஒருவருக்காக பத்து இலட்சம் ரூபாவை நட்டஈடாக வழங்க அரசாங்கம் தீர்மானித்துள்ளது.
அவ்வாறு செய்ய வேண்டும் என்றால் அதிகளவு நிதி தேவை. உடைந்த வீடுகள் அனைத்துக்கும் புதிய வீடுகள் அமைத்துக் கொடுக்க அரசாங்கம் உறுதிமொழி அமைத்துள்ளது. மேற்கு, தெற்கு, மத்திய சப்ரகமுவ, கிழக்கு போன்ற மாகாணங்களின் அடிப்படை வசதிகள் அழிந்து போயுள்ளன. மாத்தறை மாவட்டத்தில் மின்விநியோகத்தை புனரமைக்க வேண்டியுள்ளது. கிராமப்புற பாதைகள், பாலங்கள், மதகுகள் மற்றும் சிறிய நீர்ப்பாசன குளங்கள் பாதிப்படைந்துள்ளன.
பொருளாதார பாதிப்பு:
மக்களின் சுகாதார நடவடிக்கைகளுக்கான கிணறு, குளம் கழிப்பறை ஆகியனவும் நீரும் மிகவும் அசுத்தமான நிலமையில் உள்ளன. அப்பிரச்சினைக்கு தீர்வுகாணும் நேரத்தில் இடைநடுவில் தடைப்பட்டிருக்கும் தொழில்கள் மற்றும் வருமானத்துக்கான வழிகளை பழைய நிலைமைக்கு கொண்டுவர வேண்டியுள்ளது.
பொருளாதார பயிர்ச்செய்கைக்கான நிலங்கள் மண்சரிவுக்கு உட்பட்டுள்ளது.
கருணாரத்ன அமரதுங்க

19 May 2017

பேய்களின் ஊர்வலமும் சவப்பெட்டிகளின் அரசியலும்

“மே 18 - முள்ளிவாய்க்கால் நினைவு கூரல் நிகழ்வு” நடந்து முடிந்து விட்டது. ஆனால், சனங்களின் விருப்பத்துக்கும் நம்பிக்கைக்கும் மாறாக தமிழ் அரசியல் கட்சிகள் உட்படப் பல்வேறு தரப்பினரும் இந்த நிகழ்வைத் தமது நோக்கத்துக்கு ஏற்றமாதிரி உருமாற்றிவிட்டனர். தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு வடமாகாணசபையின் ஏற்பாட்டில் ஒரு இடத்தில் நினைவு கூரலைச் செய்தது. தமிழ்த்தேசிய மக்கள் முன்னணி இன்னோரிடத்தில். சிவாஜிலிங்கம் அன்ட் அனந்தி குழுமம் வேறோரிடத்தில். கிறிஸ்தவ மதகுருக்கள் சிலர் பிறிதோரிடத்தில். ஜனநாயகப் போராளிகள் கட்சி என்ற விடுதலைப் புலிகளின் முன்னாள் உறுப்பினர்களின் தரப்பு இன்னோரிடத்தில். இதனால் ஒழுங்கமைக்கப்பட்டுக் கூர்மைப்படுத்த முடியாத வகையில் சிதைந்த நிகழ்வாக மாறியது முள்ளிவாய்க்கால் நினைவு கூரல் 2017.
இது போரினால் பாதிக்கப்பட்ட சனங்களிடம் கவலையை உண்டாக்கியுள்ளது. “ஒரு நினைவு கூரல் நிகழ்வில் எதற்காக இத்தனை வேறுபாடுகளும் பிரிவுகளும்?” என்று அவர்கள் கேட்கிறார்கள்.
மட்டுமல்ல, “முள்ளிவாய்க்கால் இழப்புகளையும் அந்தத் துயரத்தையும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட முறையில் சன மயப்படுத்தி, நினைவு கூர்வதன் மூலமாக விடுதலைக்கான பரிமாணத்தில் ஒரு புதிய பாய்ச்சலை நிகழ்த்தலாம். இங்கே ஏற்பட்ட துயரை, சனங்களின் கூட்டுத்துயராக மாற்றுவதன் மூலம் சர்வதேச சமூகத்தின் மனச்சாட்சியே நோக்கியும் அதனுடைய அறத்தின் முன்னும் கேள்விகளை எழுப்பக்கூடியதாக இருக்கும்” என ஆய்வாளர்களும் குறிப்பிட்டு வந்தனர்.
ஆனால், இதற்கான முறையில் நிகழ்ச்சிகள் அமையவில்லை.
 “போர்க்காலத்திலும் தாங்கள் கைவிடப்பட்டிருந்தோம். இப்போதும் அப்படியான ஒரு நிலைதான் உருவாகியிருக்கு. ஆளாளுக்குப் போட்டி போட்டுக்கொண்டு இந்த நிகழ்ச்சியை நடத்தப்பார்க்கினம். கொல்லப்பட்டவைக்கு உண்மையில அஞ்சலி செலுத்திறதெண்டால், எல்லாருமாகக் கூடி, ஒண்டா நிண்டு அதைச் செய்யலாமே! அப்பிடிச் செய்யாமல், ஏனிப்பிடி ஆளுக்கு ஒரு இடமாக நிண்டு கொண்டாடுகினம்? இது எனக்குச் சரியாகப் படேல்ல. எல்லாரும் எங்களுடைய கண்ணீரையும் கவலைகளையும் இழப்புகளையும் தங்கடை அரசியலுக்குப் பயன்படுத்த முயற்சிக்கினம். இதுதான் நடக்குது”. என்று சொல்லிக் கவலைப்பட்டார் முள்ளிவாய்க்கால் பகுதியில் 2009 மே 17 இல் தன்னுடைய இரண்டு பிள்ளைகளையும் பலி கொடுத்த தந்தையொருவர்.
சனங்களின் எண்ணங்களையும் கவலைகளையும் யார்தான் கவனத்திற் கொள்கிறார்கள்? தங்கள் நிகழ்ச்சி நிரல்களுக்குள் சனங்களை அடக்கிக் கொள்வதற்கே ஒவ்வொரு தரப்பும் முயன்றது. இதனால் எந்த நிகழ்வில் கலந்து கொள்வது என்று தெரியாமல் பெரும்பாலானவர்கள் குழம்பிக் கொண்டு நின்றனர். இதற்குள் தங்கள் நிகழ்வுகளுக்கான ஆட்களைச் சேர்க்கும் நடவடிக்கையில் ஒவ்வொரு தரப்பும் முயன்று கொண்டிருந்தது.
இதைப் பார்த்துவிட்டு, “ஆட்சேர்ப்பு அரசியல் இன்னும் ஓயவில்லை” என்றார் இன்னொருவர். அவருடைய முகம் கறுத்து இறுகியிருந்தது. காறி உமிழ்ந்து விட்டுச் சென்றார்.
முப்பது ஆண்டுகளாக நடந்த யுத்தம் முள்ளிவாய்க்காலில் இறுதி மூச்சை விட்டது. அந்த இறுதிக்கணத்தில் அது ஏராளமான உயிர்களைப் பலியெடுத்தது. அந்தப் பலி தமிழ்ச்சமூகத்தின் ஆழ்மனதில் தாக்கத்தை உண்டாக்கியுள்ளது. இதுவே முள்ளிவாய்க்கால் நினைவுகூரலுக்கான அடிப்படை. ஆகவே இந்தக் களத்தில் உயிர்ப்பலியாகிய சனங்களை நினைவு கொள்வதற்கென்று தொடங்கப்பட்ட நிகழ்வு அரசியல் ஆடுகளத்திற்கான விளைபொருளாக மாறியிருக்கிறது. இந்த நோய் கடந்த ஆண்டுகளிலேயே வெளிப்படையாகத் தெரியத் தொடங்கியது.
இதனால்தான்,  “இந்த நிகழ்வை காயங்களை ஆற்றும் நிகழ்வாகக் கொள்ளுங்கள். காயங்களைப் பெருக்கும் நிகழ்வாகத் தயவு செய்து மாற்றிவிட வேண்டாம்” எனப் பலரும் தொடர்ச்சியாகத் தெரிவித்து  வந்தனர். கடந்த ஆண்டுகளில் நடந்த அனுபவங்களைக் கொண்டு, இதை அழுத்தமாகச் சொல்லி வருகிறார்கள் உளநல மருத்துவர்கள்.
குறிப்பாக கடந்த சில மாதங்களுக்கு முன் இந்த நிகழ்வை எப்படி நடத்த வேணும். எப்படி நடத்தக் கூடாது என்ற விதமாக உளவியலின் அடிப்படையில் மனநல மருத்துவர் டொக்ரர் சிவதாஸ் கருத்துத் தெரிவித்திருந்தார். மாங்குளத்தில் மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான நிகழ்வொன்றில் கலந்து கொண்டிருந்த வேளையிலேயே அவர் இதைச் சொன்னார். “அரசியலுக்காக, பாதிக்கப்பட்டவர்களின் துயரங்களைக் கிண்டாதீர்கள். நாங்கள் அவர்களைக் குணப்படுத்துவதற்காகப் முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். நீங்கள் அவர்களை மேலும் காயப்படுத்த முயற்சிக்கிறீர்கள். இது சமூகத்தில் பெரும் எதிர்விளைவுகளை உண்டாக்கும்” என.
ஆகவே “முள்ளிவாய்க்கால் நிகழ்வை ஒரு பிரார்த்தனை நிகழ்வாக மாற்ற வேண்டும். அரசியலாளர்கள் புறமொதுங்கி, மதகுருக்களும் சமூகச் செயற்பாட்டாளர்களும் சிறார்களும் இந்த நிகழ்வில் இணைந்திருப்பது நல்லது“ என்று கூறப்பட்டது. ஆனால், இதற்கு யார் இடமளிக்கப்போகிறார்கள்? அதுவும் தமிழ்ச்சூழலில்.
தமிழ்ச்சூழலானது, சவப்பெட்டிகளையே தன்னுடைய அரசியலுக்காகப் பயன்படுத்தும் பாரம்பரியத்தைக் கொண்ட ஒன்றல்லவா. இதனால்தான் “சவப்பெட்டிகளின் அரசியல்” என்று தமிழ் அரசியலை விமர்சிக்கும் நிலை உருவானது. “எலும்புக்கூடுகளின் ஊர்வலம்” என்று கவிஞர் சேரன் இந்த நிலைமைகளைக் குறித்து எழுதியதை இங்கே நினைவிற் கொள்ளலாம்.
ஆண் எலும்புக் கூடுகள்
பெண் எலும்புக் கூடுகள்
சிறுவர் சிறுமியர்களின் எலும்புக் கூடுகள்
குழந்தையைக் கையிற் தாங்கிய எலும்புக் கூடுகள்
இளைய எலும்புக் கூடுகள்
முதிய எலும்புக்கூடுகள்
கைகள் அற்றவையும் கூட

எல்லாமே அரசியலுக்காகப் படைக்கப்பட்டவை.
ஆகவே அரசியலாளர்கள் தங்கள் நோக்கின்படி தங்களுக்கிசைவாக முள்ளிவாய்க்கால் நினைவு கூரல் நிகழ்வை நடத்தி முடித்தனர். வடக்குமாகாணசபையின் சார்பில் முதலமைச்சர் விக்கினேஸ்வரன் சுடரை ஏற்றினார். தொடர்ந்து கூட்டமைப்பின் தலைவர் சம்மந்தன் சுடரேற்றி விட்டு, உரையாற்றுவதற்கு முயன்றார். இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் அவரிடம் சில ஊடகவியலாளர்களும் சனங்களும் கேள்விகளை எழுப்பினார்கள். சற்றுக் கடினமான கேள்விகள்தான் அவை.
“போரை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்ததுக்காக ஒரு காலம் அரசாங்கத்தைப் பாராட்டிப் பேசிய நீங்கள் இப்போது எப்படி யுத்தத்தில் கொல்லப்பட்டவர்களுக்கு வந்து நினைவுச் சுடர் ஏற்ற முடியும்?” என்பது அந்தக் கேள்விகளில் ஒன்று. சம்மந்தன் தடுமாறி விட்டார். இதைத் தொடர்ந்து அங்கே சிறு சலசலப்பு ஏற்பட்டது. யாரும் அரசியல் பேச வேண்டாம் என்ற குரல்கள் உயர்ந்த தொனியில் எழவே கூட்டம் கலையத்தொடங்கியது.
இதனால்தான் -
இரத்தமும் உயிரும் உறைந்து
அனலடிக்கும் இந்த மணல் வெளியில்
நேற்றும் பட்டி பூத்திருந்தது

இன்றும் பூத்திருந்தது பட்டி.
இன்று
வெள்ளை உடைகளில் விருந்தாளிகள் வந்தனர்.
சுடர்களை ஏற்றினர்.
பட்டிப் பூக்களை மேவி
எடுத்து வந்த பூக்களைப் பரப்பினர்

மலர் வளையங்களைச் சாத்தினர்
துயரும் அழுகையும் மீட்டப்பட்டது
மண்ணடுக்குகளில்
துயரின் ஆழப் படுகைகளில்

புதைந்துறங்கிய மனிதர்கள்
மெல்லக் கண் திறந்து
நேற்றைய நாளை நினைவு கூர்ந்தனர்
அப்படியே
இன்றைய நாளைப் பார்த்தனர்.
பெருகியோடும் கண்ணீரில்
பலியிடப்பட்டோரையெல்லாம்
எரியும் சுடர் பிரதிபலித்தது
பொழுதகல
துயர் விழாவின் காட்சிகளெல்லாம் மெல்ல மாறின
ஏற்றிய சுடர்கள் அணைய முன்
பரப்பிய மலர்கள் வாடமுன்
எல்லோரும் திரும்பிச் சென்றனர்.
மண்ணடுக்குகளில் விழிதிறந்த மனிதர்கள்
மறுபடியும் தனித்தனர்
பட்டிப் பூக்களும் தனித்தன
நாளையும் தனித்தே பூக்கும் பட்டி
என்றொரு கவிதையை இந்த நாளில் எழுத வேண்டியிருந்தது.
என்றாலுமென்ன? தமிழ்ப் பொது அரசியலும் தமிழ்ப் பொது மனமும் தன்னுடைய சுற்றுப்பாதையில் இருந்து விலகிப் பயணிக்கும் குணமுடையதில்லை. சில அபுர்மான தருணங்களும் அபுர்வமானவர்களும் விதிவிலக்காக அமைவதுண்டு. மற்றும்படி எல்லாமே மறதிக்கும் சுய நினைவிழப்பிற்கும் உள்ளான ஒன்றே.
ஆகவே இந்த ஆண்டு நடந்ததைப்போல அடுத்த ஆண்டிலும் இதே தவறுகளோடு ஒரு நினைவு கூரல் – “முள்ளிவாய்க்கால் திருவிழா” நடக்கும். அப்போதும் இதேபோல முள்ளிவாய்க்காலுக்குப் பிரபலங்கள் வருவார்கள். அவர்களைச் சுற்றி ஊடகக் கவனம் குவியும். அரசியல் உரைகள் காற்றில் எழும். பிரகடனங்கள் முழங்கும். சடங்கு என்றால் அப்படித்தானே. எல்லாம் ஒரு நாளில் முடிய மறுபடியும் அந்த வெளி கைவிடப்பட்ட நிலமாக, தனித்த பட்டிப் புக்களின் மேடாகவே இருக்கும். காற்று ஊழையிட்டு அலையும். 
சில காலம் இப்படியே இது போகும்.
அதற்கப்பால்?

அதைப்பற்றி யாருக்குமே தெரியாது. அதுவரையிலும் ஆண்டுத் திருவிழா நடக்கும்.

தமிழ் அரசியல் இவ்வாறான உற்சவங்களோடும் திருவிழாக்களோடும்தான் கடந்து கொண்டும் – கழிந்து கொண்டுமிருக்கிறது. ஜெனிவாத் திருவிழா, மாவீரர்நாள் திருவிழா, முள்ளிவாய்க்கால் திருவிழா என்றவாறாக.

ஏனென்றால், அது கடந்த காலங்களில் இதைப்போன்ற இழப்புகளையும் வலிகளையும் இப்படியே அரசியல் முன்னெடுப்புக்காக அன்றி, அரசியல் ஆதாயங்களுக்காகக் கையாண்டது.

1958 இல் நடந்த வன்முறையைத் தமிழர்கள் மறக்க முடியாதென்றனர். பிறகு 1974 தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டின் போதான படுகொலைகளை. பிறகு 1977 வன்முறையை. பிறகு 1981 யாழ் நூலக எரிப்பு மற்றும் யாழ்ப்பாண எரிப்பை. பிறகு 1983 வன்முறையை. பிறகு வெலிக்கடைச் சிறைப்படுகொலைகளை. பிறகு குமுதினிப் படகுக் கொலைகளை. பிறகு கொக்கட்டிச்சோலை, உடும்பன்குளம், வல்வெட்டித்துறை, ஒதியமலை, வட்டக்கண்டல் படுகொலைகளை.பிறகு நவாலி, நாகர்கோயில் படுகொலைகள் என...பிறகு செம்மணிப் புதைகுழிகளை. பிறகு, வாகரைக் கொலைகளை.
இப்போது முள்ளிவாய்க்கால் அழிவை....
எல்லாவற்றையும் வைத்து ஒப்பாரியாக்கி அழுது புலம்பியது தமிழ்த்தரப்பு. இவற்றைத் தடுத்து நிறுத்தும் வல்லமையை அது கொண்டிருக்கவில்லை. ஆயுதப்போராட்ட அரசியல் பல வகையிலும் முன்னேற்றங்களைத் தந்திருந்தாலும் அதனுள்ளிருந்த ஜனநாயகமின்மையிலும் எதேச்சாதிகாரப் போக்கும் ஒட்டு மொத்தத்தில் போராட்டத்தையே அழித்து, சனங்களையும் பேரழிவுக்குள்ளாக்கியது. இப்படியெல்லாம் நிகழ்ந்த பின்னும் இந்த வரலாற்றிலிருந்து படிப்பினைகளைப் பெறவில்லை. சுய மதிப்பீட்டைச் செய்யவில்லை. ஆய்வுகளுக்குச் செல்லவில்லை.
பதிலாக இப்படித் திருவிழாச் செய்து கொண்டிருக்கிறது. காணாமல் ஆக்கப்பட்ட உறவுகளை வைத்து, அரசியல் கைதிகளை வைத்து, கொலைகளை வைத்து, போராடி வீழ்ந்த போராளிகளை (மாவீரர்களை) வைத்து....
ஒடுக்கப்பட்ட இனமொன்றின் கனதியான நாட்களை, உயிர் வலி வலி நிரம்பிய வாழ்வின் அடையாளங்களை இப்படி எளிமைப்படுத்தலாமா என்ற கேள்வி உங்களுக்குள் எழலாம். உங்களின் கேள்வி நியாயமானதே. நிச்சயமாக அப்படிச் செய்யக்கூடாது என்பதில் மறுப்பில்லை.
ஆனால் ஒடுக்கப்பட்ட இனமொன்று அல்லது விடுதலைக்காகப் போராடும் சமூகமானது தனக்கு ஏற்பட்ட காயங்களையும் வலிகளையும் எதிர்கொள்ளும் முறையே வேறாக இருக்க வேணும். தன்னுடைய காயங்களிலிருந்தும் வலிகளில் இருந்தும் படிப்பினைகளையும் போராட்டத்துக்கான உத்வேகத்தையும் பெற்றுக்கொள்ள வேணும். அவற்றை மலினமான அரசியலுக்குப் பயன்படுத்தக்கூடாது.
முள்ளிவாய்க்கால் நினைவு கூரலை இலங்கையின் ஏனைய சமூகத்தினரும் பங்கேற்கும் வகையில் மாற்றியிருக்க வேணும். அப்படிச் செய்திருக்க முடியும். நல்லாட்சிக்கான இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் – புதிய அரசியல் திருத்தங்களுக்கும் மாற்றங்களுக்கும் உரிய இந்தச் சூழலில், காயப்பட்ட மக்களை ஆற்றுப்படுத்தும் பொறுப்பு அனைவருக்கும் உண்டு. இதை அரசியலுக்கு அப்பால் அணுகி, அவர்களை ஆற்றுப்படுத்துவோம் என்று தமிழ்த்தரப்பு முயற்சி செய்திருக்க வேண்டும். இதில் சரியாக வேலை செய்திருக்க வேண்டியது சம்மந்தனும் தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பும்.
இது தமிழ் அரசியலை முன் கொண்டு சென்றிருக்கும். அரசியல் பேசாத வெற்றிகரமான அரசியலாக மாறியிருக்கும். மற்றவர்களின் அரசியலுக்கு எப்போதும் தலையாட்டிக் கொண்டிருப்பதை விட தமது அரசியலுக்குப் பிறரையும் சம்மதிக்க  வைப்பதே பரபரஸ்பர அரசியல் செயற்பாடாகும். இது புரிந்துணர்வுக்கும் பகை மறப்புக்கும் நல்லிணக்கத்துக்குமுரிய நாட்கள் என்றால், அதற்காக முள்ளிவாய்க்காலுக்கு வாருங்கள் என்று பகிரங்கமாகவும் தனிப்பட்ட முறையிலும் சம்மந்தன் அழைத்திருக்க வேண்டும்.
ஆனால் அப்படி நடக்கவில்லை. மட்டுமல்ல, தமிழ்த்தரப்பைக்கூட ஒருங்கிணைக்க எந்தவொரு சக்தியினாலும் முடியவில்லை. இதனால்தான் ஆளாளுக்கு திருவிழாச் செய்ய முனைந்தனர்.
ஆகவே, மெய்யான முறையில் முள்ளிவாய்க்கால் நிகழ்வு பின்னடைவையே தந்திருக்கிறது. சனங்களின் வலி பெருப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. கவலைகள் கூடியுள்ளன. மட்டுமல்ல, காலியிலிருந்து மகாசென் பலகயா என்ற அமைப்பினர் கிளிநொச்சிக்கு வந்து, சிங்கக் கொடியை ஏற்றிவிட்டுப்போகும் அளவுக்கு சிங்களத்தரப்பில் எதிர்நிலையை உண்டாக்கியுள்ளது. அரசாங்கம் யுத்த வெற்றியை வேறு நடத்தியுமிருக்கிறது.
இதெல்லாம் இந்த நாட்டுச் சூழல் எதிர்நிலையில் பயணிப்பதையே காட்டுகின்றன. வேறொன்றுமில்லை, “பேய்களின் ஊர்வலமும் சவப்பெட்டிகளின் அரசியலும்” என்ற நிலையிலேயே இலங்கையின் அரசியலும் இலங்கைச் சமூகங்களின் எதிர்காலமும் உள்ளன என்பதையும்தான்.
கருணாகரன்-

நன்றி- தேனீ இணையம்